Van der Weijden wil eerlijk verhaal

AMSTERDAM - Nadat Maarten van der Weijden december vorig jaar zijn afscheid als zwemmer aankondigde, werd het stil rond zijn persoon. De Olympisch kampioen schreef een boek. NUsport sprak met de gestopte topsporter, wiens levensverhaal 'Beter' onlangs uitkwam.

© ANP

Een van de dingen die opvalt aan jouw boek is dat je als kind aanvankelijk maar weinig met zwemmen had. Ook nu geef je aan het vaak maar saai te vinden. Waarom werd zwemmen toch jouw sport?
"Vooral door het toeval dat mijn zus al zwom. Ik ging het daarom ook doen en kon al snel van haar winnen. Ik wilde altijd graag presteren, ben zo opgevoed. Met zwemmen lukte dat. Ik had dus maar zo voor een andere sport kunnen kiezen, ja."

Hoe vaak zwem je nog?
"Ik heb het wel afgebouwd, maar de laatste weken zwem ik helemaal niet. Het komt er niet van doordat ik druk ben met lezingen, interviews. Maar ik vind er ook echt niks aan als ik nu weer het water in duik. Dat doe ik dan met tegenzin en alleen omdat sporten gezond is. Toch was mijn zwemloopbaan een heel mooie tijd. Ik ben iemand die van nature behoefte heeft aan de overzichtelijkheid en regelmaat die zo'n carrière kenmerkt. "

Je hebt wiskunde gestudeerd. Had nooit eerder een boek geschreven, maar schreef 'Beter' toch zonder ghostwriter. Hoe was dat?
"Leuk, maar de start was best moeilijk. Vanaf januari ging ik schrijven, maar in maart zat het verhaal nog altijd meer in mijn hoofd dan dat het op papier stond. Toen ben ik heel boos op mezelf geworden en heb ik binnen elf, twaalf dagen de eerste ruwe versie geschreven."

"Het moest vooral mijn eigen verhaal worden. Ik heb Tim Krabbé en Leon Verdonschot gepolst of ze mijn verhaal wilden schrijven. Zij waren erg druk met andere projecten, maar zeiden ook dat ik het vooral zelf moest doen, als ik wilde dat het écht mijn verhaal werd."

Het is een boek geworden waarin je veel van jezelf en je privéleven prijsgeeft. Zoals wanneer het gaat over de soms moeizame verstandhouding met je vader. Zijn er passages waarover je getwijfeld hebt om ze op te schrijven. Passages die je geschrapt hebt zelfs?
"Nee, ik denk het niet. Wat de relatie met mijn vader betreft: ik ben hem heel dankbaar. Dat komt óók in het boek naar voren."

"Het moest vooral een eerlijk boek worden. Ik verbaas me er over dat mensen vaak liever een mooi verhaal willen horen dan de waarheid. Het verhaal van de Olympisch kampioen die kanker overwon. Ik vind die term niet kloppen. Ik heb het niet overwonnen. Ik heb me overgegeven aan de dokteren, heb het genezingsproces ondergaan en ben beter geworden."

Je rekent ook af met het verhaal dat positief denken een grotere kans op genezing oplevert.
"Ja, want dat zou betekenen dat de kankerpatiënten die het niet redden, dit aan zichzelf te danken hebben. Daar geloof ik niet in. Ik geef in het boek aan dat patiënten ook best eens negatief mogen zijn als ze het even niet meer zien zitten."

Je maakt je in het boek druk over de Amerikaan Eric Shanteau, bij wie kort voor de Olympische Spelen zaadbalkanker geconstateerd werd. Hij besloot de behandeling uit te stellen tot na de Spelen. Tijdens een persconferentie zei Shanteau te hopen dat hij een inspiratiebron zou zijn voor kankerpatiënten. Tot ergernis van jou.
"Ja, want dan kom je weer bij het feit dat mensen graag horen wat in hun straatje past. Ze zien Shanteau dan als de held die zelfs zijn behandeling tegen kanker uitstelde in zijn jacht naar Olympisch goud. Terwijl het gewoon geen verstandige beslissing was met het oog op zijn ziekte. Hij is wel genezen intussen. Gelukkig. Kanker betekent natuurlijk ook lang niet altijd het einde. Die boodschap geef ik in mijn boek ook mee."

Hoe was het om plots te leven zonder de dagelijkse regelmaat waarmee jouw loopbaan als zwemmer gepaard ging?
"Wennen, maar intussen gaat het vrij goed. Ik ben gestopt omdat ik meer uit het leven wil halen. Totnogtoe lukt dat ook. Ik doe veel verschillende dingen. Ben onlangs naar Rome geweest, heb gekampeerd met mijn vriendin. Heerlijk om de wereld ook eens min of meer door haar ogen te ervaren. Voorlopig blijf ik me oriënteren op wat ik in de toekomst ga doen qua werk. Ik maak geen haast. Dat is toch het rationele in mij. Ik wil geen snelle beslissing nemen waar ik vijf jaar later spijt van krijg."

Een terugkeer als zwemmer is uitgesloten? Je bent niet bang dat het weer gaat kriebelen als de Olympische Spelen dichterbij komen?
"Ik zou het wel kunnen, weer een paar jaar helemaal voor mijn sport leven. Maar een terugkeer kan ik wel uitsluiten, ja. Ik wil het niet meer. Er is meer in het leven."