Marcelien Bos-De Koning terug op haar eigen pad

PERTH - Waar een bakkie koffie met twee goede zeilvriendinnen allemaal niet toe kan leiden.

© ProShots

Marcelien Bos-De Koning (33) verkeerde amper zes weken geleden nog in de sterke veronderstelling dat ze als, redelijk kansarme, windsurfster zou meedoen aan de wereldkampioenschappen in alle olympische klassen, die zaterdag in het Australische Perth beginnen.

Maar ook tot haar eigen verbazing komt ze uit in het matchracen in de Elliotklasse, als voordekker in het nieuwe merkenteam (Mach3) van stuurvrouw Renee Groeneveld en middenvrouw Annemieke Bes.

Beiden stapten eerder dit jaar uit de kernploeg, uit onvrede over het grillige selectiebeleid. ''Ik ga nu niet zeggen dat we even snel wereldkampioen worden'', doelt Bos-De Koning met een glimlach op de ultrakorte voorbereiding van het ambitieuze trio.

Olympisch zilver

Marcelien Bos, die onder haar meisjesnaam De Koning met Lobke Berkhout in de 470-klasse drie wereldtitels en olympisch zilver bij Peking 2008 behaalde, weet het nog goed.

''Het was 13 oktober. Renee en Annemieke kwamen op de koffie bij mij thuis. Ik wist wel wat er zo'n beetje gaande was. Toch kwam hun uitnodiging als een verrassing. 'Hadden jullie niet een paar weken kunnen wachten, tot na de WK?', grapte ik.''

De voormalige stuurvrouw hoefde echter niet lang na te denken. ''Je kunt niet hinken op twee gedachten, dat levert half werk op. Bovendien is het kort dag naar Londen 2012. Toen ook het Watersportverbond zich achter onze plannen schaarde, is het hard gegaan.''

''Uiteindelijk stapte ik op 11 november 2011, ook een datum om niet te vergeten, voor de eerste keer bij Renee en Annemieke aan boord, in Auckland in Nieuw-Zeeland. Het is in alle opzichten een verademing om weer in een team te kunnen functioneren.''

Ziek

Bos-De Koning wilde als eerste zeilster ooit de olympische overstap maken van een bootje naar de surfplank.

''Als ik meteen na Peking was begonnen, had ik het misschien gehaald. Maar ik heb eerst een jaar rust gehouden, mede doordat ik ziek werd. Nu komt Londen 2012 een dik jaar te vroeg voor mij als windsurfster. Ik was er eigenlijk ook wel een beetje klaar mee. Het bleek toch niet mijn ding. Ik was tenslotte ook al dertig toen ik eraan begon.''

Mislukt wil Bos-De Koning haar gedurfde RS:X-project niet noemen. ''Dat klinkt wel heel erg heftig. Ik houd bovendien niet van mislukken. Feit is dat ik mijn olympische doel niet heb gehaald. Maar als mens ben ik zeker gegroeid. En als zeilster eveneens.''

''Dankzij het windsurfen ben ik nu superfit en is mijn handelingssnelheid op het water flink omhooggegaan. Ik ben weer terug op mijn eigen pad, sterker dan ooit.''