Intrigerend wielerleven Nelissen ten einde

MAASTRICHT - In juni rondde hij in het ziekenhuis van Maastricht zijn laatste boek af. Het intrigerende wielerleven van Jean Nelissen, was de veelbelovende titel. De schrijver was tot enkele jaren geleden als geen ander thuis in het peloton.

© ANP

Als verslaggever voor De Limburger en de NOS gold hij als een wandelende wielerencyclopedie. Nelissen overleed woensdag op 74-jarige leeftijd.

Nelissen was jarenlang chef-sport van De Limburger en had in die provincie zeker zo'n grote faam als jager op voetbalnieuws dan als wielerkenner. Toch kreeg hij landelijke bekendheid in die laatste sport.

Voor de NOS vormde hij van 1967 tot en met 1996 met Mart Smeets, die hem steevast 'de Neel' noemde, het commentaarduo tijdens grote wielerwedstrijden als de Ronde van Frankrijk. Later leverde hij bijdragen aan het avondprogramma rond de Tour, maar wegens gezondheidsproblemen moest hij daar in 2007 mee stoppen.

'Bourgondiër'

Nelissen stond bekend als een Bourgondiër, een enthousiast verhalenverteller en sigarenroker. Over zijn drankgebruik schepte hij graag op. ''Ik drink niet. Ik zuip'', zei hij in 2006 in een interview in het Algemeen Dagblad.

''Ik begin 's ochtends wanneer ik wakker word met een jenever. U kunt zich niet voorstellen dat ik een halve liter jenever drink en niet omval? Ik ben ambassadeur van een jenevergenootschap en weet heus wat ik doe.''

In zijn jonge jaren was de in Geleen geboren Nelissen voetballer, later wielrenner; om het geld, zoals hij altijd zei. Eenmaal schrijvend journalist viel zijn gedrevenheid en fanatisme op. Journalist ben je 24 uur per dag, was zijn motto.

Pensioen

Eind 1994 moest hij op 58-jarige leeftijd met pensioen bij De Limburger. Vervroegd en tegen zijn zin eigenlijk. Maar Nelissen moest nog tweehonderd nooit opgenomen verlofdagen opmaken, want zijn directie weigerde ze uit te betalen.

Daarmee was zijn loopbaan als dagbladjournalist voorbij. Nelissen bleef boeken schrijven, het laatste rondde hij begin deze zomer af. In het ziekenhuis waar hij, inmiddels ernstig verzwakt, was beland met een gebroken heup na een val.

Cognac

''Op het moment dat ik niet meer van een grappa of een cognac kan genieten, moet ik me afvragen: heeft het leven dan nog zin?'' sprak hij in hetzelfde interview in het AD in 2006.

Vier jaar later was er de nuchtere conclusie dat het leven hem niet meer toelachte zoals dat was in zijn werkzame leven. ''Je werd elk moment omringd, nu zie ik alleen maar kale ziekenhuismuren'', sprak hij tegenover de camera's van L1.