Traksel kan iedereen in de ogen kijken

RUCPHEN - De telefoon rinkelde maandag onophoudelijk. Bobbie Traksel schatte het aantal sms'jes dat hij na zijn zege zondagmiddag in de wielerkoers Kuurne-Brussel-Kuurne had gekregen op meer dan 150.

© ANP

Als je wint heb je vrienden. De al vaak afgeschreven renner van Vacansoleil genoot met volle teugen. Maandagochtend voerde een trainingsritje met ploeggenoot Arnoud van Groen vanuit Rucphen de grens over. Even de Belgische kranten kopen.

''Ja, er stonden grote foto's in. En mensen in de winkel spraken me aan.'' Een tv-optreden bij Holland Sport volgde, dinsdag in België is hij gast bij De Laatste Show. ''Het heeft blijkbaar indruk gemaakt, het was een lastig koersje.''

Belofte

Traksel (28) gold ooit als een belofte. Hij won de Ronde van Vlaanderen voor renners onder 23 jaar, werd op zijn negentiende prof bij Rabobank. Als tweedejaars prof won hij in 2002 Veenendaal-Veenendaal, op papier een grotere koers dan 'Kuurne'.

''Maar deze zege spreekt wel meer aan, zeker ook gezien het weer.'' Een dag later tintelen de vingers nog. ''Maar dat is het enige, ik heb het ook helemaal niet koud gehad.''

Vooroordelen

Traksel was blessuregevoelig en gold als een renner die meer teerde op talent dan op trainingsarbeid. Hij kent de vooroordelen. ''Ik heb in het verleden niet zozeer te weinig getraind als wel verkeerd getraind. Bij Rabobank had je toen twee ploegleiders op dertig renners."

"Je kreeg niet veel aandacht terwijl ik iemand ben die af en toe een schouderklopje nodig heeft. En van collega-renners werd je ook niet wijzer. Ik heb het wiel zelf moeten uitvinden en eigenlijk een paar jaar verspeeld.''

Blessures hielden hem ook vaak op. ''Maar ik blijf een rare renner. Het kan drie dagen niks zijn en opeens sta ik er weer. Ik ken ook mijn grenzen. De Ronde van Vlaanderen kan ik niet winnen. Misschien over een paar jaar.''

Egoïsme

De kersverse vader - in december beviel vrouw Christa Pirard van dochter Maud - is een teamspeler. Misschien mist hij wel het egoïsme om een grote erelijst op te bouwen. ''Als ik met een renner als Borut Bozic of Romain Feillu naar de streep rijd cijfer ik mezelf weg."

"Als volgende week Arnoud van Groen leidt in de Driedaagse van West-Vlaanderen en ik kan de slotrit winnen, zal ik me opofferen voor hem. Ik weet het, als wielrenner ben je je eigen bv, maar het zit niet in me. Misschien ben ik te lief voor de koers, maar ik kan wel iedereen recht in de ogen kijken."

"Als junior won ik eens een wedstrijd omdat mijn vader me had verboden in een ontsnapping de kop over te nemen. Ik heb na afloop mijn fiets aan de kant gegooid. Ik vond het verschrikkelijk.''