Pechduivel Ten Dam

Nee hè, niet weer! Het was het eerste dat in me opkwam toen de renners donderdag op weg naar Murcia tegen de vlakte sloegen en ik Laurens ten Dam dacht te herkennen in de mikado.

© ANP

Je zou er tranen van in je ogen krijgen, steeds weer achterhaald door de pechduivel.

In de Ronde van Zwitserland viel Ten Dam hard en brak hij veel. Niet veel later werd hij in zijn Chevy Van ook nog aangereden. Vanachter. Lekker, voor zijn herstellende gebroken ruggenwervels. Weg Tour de France. In de Tour van vorig jaar viel hij zijn ambities ook al aan diggelen, in de afdaling van de Tourmalet.

Laatbloeier

Ten Dam is een begenadigd klimmer. Al jaren. Hij is ook een laatbloeier. Hij wordt elk jaar sterker en belangrijker, als knecht. In deze Vuelta mocht hij eens voor eigen kans gaan. Hij trainde zich drie slagen in de rondte, zijn pechduivel ook. In de ploegentijdrit moest hij de rol lossen en verloor hij tijd. En donderdag lag hij er dus weer bij. Weer twee minuten aan zijn broek.

Elke renner maakt van die periodes mee in zijn carrière. Valpartij? Hij ligt erbij. Bij sommige renners duurt die periode een hele carrière. Ze liggen er altijd bij. Worden door collega’s in het peloton gemeden als de pest. Iedereen wil vóór hem rijden.

Prachtig afzien

Zo erg is het niet gesteld met Ten Dam. Toch wordt het tijd om zijn pechduivel van zich af te schudden. Ik gun het hem ook zo. Aardige jongen. Kan prachtig afzien. En, hij valt aan.

Een man voor wie we naar het wielrennen kijken. Kom op Laurens, zet het van je af, ga steviger op de fiets zitten en laat vanaf nu zien dat ze nog niet van je af zijn in die Vuelta.