Freire! Wakker worden!

Er werd gegniffeld op het terras van een te duur hotel in Pau. Want hij was de eerste renner die zich meldde voor de persconferentie op de tweede rustdag van de Tour de France.

Oscar Freire, de man die altijd te laat is. Terwijl hij zijn schouders de lucht in trok, plofte hij neer in een van de lege stoelen.

Geen enkele journalist stapte op hem af, ondanks het gebrek aan andere renners. Freire had na twee weken Tour immers nog geen etappe gewonnen. Kwam niet in de buurt. De drievoudig wereldkampioen was simpelweg niet interessant genoeg.

Ik vroeg hem uit fatsoen, eigenlijk omdat ik een stoel verderop zat, hoe het met hem ging. Mwah, poeh, ach. ‘I am tai-rud.’ En tja, de ploeg was vooral bezig met het klassement van Robert Gesink en Denis Mentsjov. Nog een week overleven, en dan was het op naar huis. ‘Dan ben ik geppy.’ Drievoudig wereldkampioen, hè.

Kaakoperatie

Ik heb hem niet gesproken deze Vuelta. Ben niet in Spanje, zit niet toevallig naast hem. Maar ik hoor hem tot hier zuchten. Hij zoekt naar vorm na een kaakoperatie. Is waarschijnlijk moe. Heeft het warm. ‘Got.’

Bij Rabobank blijven ze hopen. Elfde werd hij woensdag, net buiten de top tien! En donderdag zou de aankomst hem liggen, zeggen ze. Ben benieuwd. We zijn wel weer toe aan een wakkere Freire.