De grote afwezige

552 euro en 76 cent, bedroeg de kilometervergoeding van Alberto Contador in 2010.

© AFP

De slotrit in de Tour de France was anderhalve week geschiedenis toen de Spanjaard, aan wie Astana een jaarwedde van 4,5 miljoen euro overmaakt, een punt zette achter zijn seizoen. Na 51 koersdagen, oftewel 8.140,9 kilometer.

Directeur Javier Guillén van de Vuelta a España had nog zo’n vernuftig plan uitgedokterd om te pronken met de beste ronderenner. Het vijandige RadioShack kreeg geen invitatie, het parcours werd opgetekend na een sterkte-zwakteanalyse van de capaciteiten van Contador en er is een passage langs Pinto, waar de drievoudig Tourwinnaar domicilie houdt, opgenomen in de laatste week.

Sportief onvermogen

Het schijnt dat Contador de palmbomen boven de puerto’s bleef preferen na een voorstel van Guillén om de concurrentie te verplichten een Schleck-ketting op te leggen.

Een testimonium paupertatis, een sportief onvermogen, van de bovenste plank. Niet alleen kan Contador door deel te nemen de ronde van zijn eigen land in één klap verlossen van het etiket ‘WK-generale’, om toe te treden tot het pantheon van grootheden in de sport zal de Spanjaard het ‘Armstrongisme’, de obsessie voor de Tour, niet langer moeten belijden.

Kannibaal

Want zelfs bij acht zeges in ‘La Grande Boucle’ zou Contador in 2015, vanwege het ontbreken van een ‘supersteraura’, niet de cover van Sports Illustrated sieren als Sportsman of the Year.

Uitdaging gezocht. Gelukkig is er één Merckxiaanse prestatie die de ‘Kannibaal’ zelf nimmer leverde: alle grote rondes in één jaar winnen.

Bij gebrek aan een groot sportevenement en de luxe van een stabiele ploeg (Saxo Bank-Sungard) is 2011 in mediatechnisch en sportief opzicht het ideale moment voor deze salto mortale. Aan Bjarne Riis om Contador te overtuigen van de noodzaak van een lagere kilometervergoeding.