Snowboardzusjes hopen op Spelen

ROTTERDAM - Terwijl de schaatsploeg afgelopen weekeinde in Thialf volop in de schijnwerpers stond tijdens de aftrap van hun olympisch jaar, werkt de Nederlandse snowboardselectie in de luwte naar de Spelen in Vancouver toe.

© Titus Brein

De oranje-equipe moet de komende maanden in het wereldbekercircuit strijden om aan de nominatie-eisen van NOCNSF te voldoen. De tweelingzussen Britt en Bell Berghuis hebben nog vier kansen om de limiet voor de apotheose van het seizoen te halen.

"Maar in het boarderswereldje is men eigenlijk nog helemaal niet bezig met Vancouver", legt Bell Berghuis uit in een Rotterdams café. "Natuurlijk merk je wel dat er wat meer spanning onder de rijders is en dat er door de media meer aandacht aan de sport besteed wordt, maar het is niet dat alles nu meteen in het teken staat van de Olympische Spelen."

Argentinië

Toch trok de 24-jarige boardster eind september al richting Argentinië om deel te nemen aan de eerste wereldbekerwedstrijd van het seizoen. Zonder veel succes. Slechte condities en een val op haar tweede run voorkwamen dat Berghuis al halverwege de herfst een ticket naar Canada kon boeken.

"Dat ging niet helemaal zoals ik het in gedachte had", blikt Bell terug op de wedstrijd. "Balen, maar aan de andere kant weet je dan wel meteen waar je staat. Ik kan daar mijn conclusies uit trekken en dat gebruiken om mij zo goed mogelijk voor te bereiden op de komende maanden."

Alleen

In Argentinië moest Bell het doen zonder haar zus Britt die probeert terug te keren van een zware blessure die haar de afgelopen zeven maanden aan de kant hield. "Dat was wel anders ja. Normaliter doen wij alles samen. Wonen, reizen, trainen. Wij doen zelfs dezelfde studie."

"Maar daar was ik helaas alleen. Je mist dan toch iemand waarmee je lol kan trappen en die op de piste ook een beetje weet op te stoken. Je bent dan alleen met de coach en die is heel erg gefocust op jou. Dan kan je niet zeggen: ik doe het even een rondje wat rustiger aan."

Foto: ANP | Britt en Bell in actie in de Zwitserse sneeuw.

Revalidatie

Britt moet de komende maanden proberen weer aansluiting te vinden bij de internationale top nadat in dezelfde knie beide menisci en een kruisband afscheurde. "Ik stond de afgelopen weken in Saas-Fee weer voor het eerst in de sneeuw", blikt ze terug op de flinke periode gevuld met blessureleed.

"Het waren zeven lange maanden vol met revalidatie. Het voelde dan ook goed om eindelijk weer eens op de piste te kunnen staan." Of ze nog in staat is om op tijd kwalificatie voor de Spelen af te dwingen moet blijken.

"De eerstvolgende wedstrijd is op 20 december", blikt Britt, die totnogtoe nog nooit aan de olympische limiet van een plek bij de beste twaalf rijders heeft kunnen voldoen, vooruit. "Dan zal blijken waar ik sta."

Droom

Of Vancouver voor haar dan nog een reële optie is, wil ze voorlopig nog in het midden houden. "Het kan natuurlijk altijd en het zit ook zeker in mijn hoofd, maar ik ben er nog niet echt mee bezig. Het belangrijkste nu is gewoon terugkomen op niveau en dan zie ik wel wat er allemaal mogelijk is."

Niettemin beschrijft de tweeling deelnemen aan de Spelen als een droom. Op zich is het vrij opmerkelijk te noemen dat Britt en Bell, die enkel tijdens de eerste twee jaar van hun studie in Nederland woonden, in het oranje aan de start hopen te verschijnen.

Foto: ANP | Aan de start van een boardercross.

"Voor ons is dat niet vreemd", benadrukt het inmiddels weer in België woonachtige duo in koor. "Wij zijn heel Nederlands opgevoed", vervolgt Britt. "Wij hebben dan ook altijd gewoon een Nederlands paspoort gehad."

"Toen wij net begonnen met snowboarden hebben we wel eens bij een juniorenwedstrijd als 'Belg' op de piste gestaan. Maar dat deed er destijds helemaal niet toe. Zij keken daarbij enkel naar waar je op dat moment woonachtig was."

Nederlandse vlag

Als profs rijden de zusjes echter onder de Nederlandse vlag. Uitkomen voor België is voor hen dan ook nooit een optie geweest. "Daar hebben wij nooit echt over nagedacht", licht Bell toe. "De sportieve ondersteuning is in Nederland via het NOCNSF ook iets beter geregeld, hoewel dat bij de Belgen zeker in opkomst is."

Op de vraag of het voor de in Zwitserland geboren tweeling, die uiteindelijk via Amerika in België terechtkwam, vreemd is om bij de openingsceremonie in Vancouver mogelijk achter de Nederlandse vlag het stadion te betreden, moeten beide rijders dan ook hard lachen. "Nee hoor, daar hebben wij geen enkele moeite mee."