Bont en blauw naar Vancouver

STONEHAM - Een scheurtje in de milt, gebroken rib, buikgriep en inmiddels een rechteroog dat helemaal dicht zit.

Snowboarder Dolf van der Wal plaatste zich vrijdagavond (plaatselijke tijd) in Canada miraculeus voor de Winterspelen in Vancouver, maar de weg er naartoe zat vol lichamelijke ongemakken.

''Het voelt nu alsof ik door vijf man in elkaar geslagen ben'', zei hij een dag na zijn elfde plaats in de wereldbekerwedstrijd halfpipe in Stoneham.

Wonder

Dat Van der Wal in februari debuteert op de Winterspelen mag een klein wonder heten. De specialist van draaien, keren en springen in een ijsbak kwam half december in Amerika zwaar ten val.

Onderzoek leverde een scheurtje in de milt en een gebroken rib op. Minimaal zes weken zou hij eruit liggen, voorspelden de artsen. Dat stond gelijk aan het missen van de Winterspelen voor de snowboarder die vorig seizoen een olympische nominatie binnensleepte.

''Ik ben positief gebleven, heb alles gedaan om zo snel mogelijk te herstellen. Daarbij speelde mee dat ik nog jong ben'', keek de 22-jarige Huizenaar in het weekeinde terug op de afgelopen periode.

Buikgriep

Na vier weken kreeg Van der Wal toestemming alsnog af te reizen naar Amerika, waar de Nederlandse snowboarders een trainingskamp afwerkten met het oog op de laatste twee beslissende wereldbekerwedstrijden in Canada.

''Ik had geen hoge verwachtingen, maar was wel gemotiveerd om weer op mijn board te stappen. Door een buikgriep kon ik maar twee dagen snowboarden, het was in Canada dan ook wat onwennig bij mijn eerste wedstrijd na zo'n lange tijd.''

Van der Wal moest, net als zijn concurrent voor een olympisch ticket Dimi de Jong, in de kwalificatie nog een keer bij de eerste twintig eindigen om vormbehoud voor sportkoepel NOCNSF te tonen. In de eerste run vrijdag kreeg hij ondanks een redelijke uitvoering een laag puntenaantal.

Risicovol

''Het blijft een jurysport, hè.'' Daarna overlegde hij met bondscoach Tor Svensson wat te doen in de tweede run. ''Ik heb een truc die ik nog niet zo lang kan uitvoeren. Die is moeilijk en risicovol. Je moet zien te landen.''

De gok met de rotatie van 1080 graden om de as - alleen mogelijk als een snowboarder voldoende hoogte in de sprong kan leggen - pakte goed uit. ''Ik stond na de truc weer op het board, landde goed. Toen wist ik direct dat ik in de finale zat.''

Superblij meldde hij zich in de avonduren voor de eindstrijd met de beste twaalf. Die verliep een stuk minder. Van der Wal klapte keihard op zijn gezicht. ''Ik schrok wel even. Ik dacht dat mijn hele gezicht open lag. Dat bleek gelukkig mee te vallen. Mijn rechteroog zit helemaal dicht, maar dat trekt langzaam weg'', grinnikte hij vanuit Canada.

Trots

Een dag later is er nog pijn, maar overheerst de blijdschap over de prestatie. ''Het is, denk ik, wel bijzonder. Ik denk niet dat veel sporters dit was gelukt'', klinkt het toch een beetje trots. ''Ik ben echter bezig met iets dat ik heel leuk vind. Als de Winterspelen er niet waren geweest, was ik ook in Canada gestart.''

Van der Wal heeft nog een wereldbekerwedstrijd in Calgary. Hij komt niet meer naar Nederland voor zijn olympische start. Zijn olympische kleding? ''Die wordt opgestuurd. Dat komt wel goed.''