Kramer is nog maar net begonnen

VANCOUVER - Vier jaar lang leefde hij 24 uur per dag voor dat ene, ultieme doel: Olympisch kampioen worden. Toen Sven Kramer zaterdag in de Richmond Olympic Oval eindelijk slaagde in zijn missie, durfde de 23-jarige schaatser echter niet alle remmen los te laten.

© ANP

Na een korte huldiging in het Holland House richtte de immer eerzuchtige Fries zijn blik alweer naar de komende races. ''Voor mij is dit het begin. Ik wil door.''

De inzet is ook geen sinecure. Kramer aast op nog minimaal twee gouden medailles, op de 10.000 meter en de ploegachtervolging. En daarom mag de concentratie niet te veel verslappen, zo was aan alles te merken.

Omhelzingen

Tien minuten. Meer tijd gunde hij zich niet om het succes te delen met alle mensen die een aandeel hadden in zijn zegetocht.

Eerst waren er de omhelzingen met zijn coaches Gerard Kemkers en Geert Kuiper. Daarna stormde hij over het ijs naar de tribunes waar hij zijn ouders knuffelde en vriendin Naomi van As een zoen gaf.

''Zij zijn er altijd voor me geweest en hebben me altijd gesteund. Dit gebaar verdienden zij ook'', sprak Kramer. ''Nu overheerst toch vooral de opluchting. Als je in vier jaar maar één wedstrijd verliest, dan moet je het hier gewoon doen.''

Niet gemakkelijk

Het is gemakkelijk gezegd, maar de druk op de ranke schouders van Kramer was immens.

Heel Nederland ging er vanuit dat hij in Vancouver een plek zou veroveren in de olympische eregalerij. Alles minder dan goud zou aanvoelen als een keiharde nederlaag. ''Het is echt niet gemakkelijk als iedereen denkt dat je het even gaat doen.''

Eigenlijk is de schaatsnatie niet eens tevreden met één olympische titel voor het boegbeeld van TVM. Ook Kramer heeft hogere doelen.

Hij wil in Vancouver een olympische held worden. En daarom ging bij de Fries al gauw de knop om en onderging hij uiterst routineus alle plichtplegingen.

Moordend

Bij de 'bloemenceremonie' in de Richmond Olympic Oval leek het alsof hij zojuist zijn zoveelste nationale titel had gewonnen. Vervolgens beantwoordde hij de vragen van de (inter)nationale media, zonder daarbij echt uitvoerig zijn verhaal te doen.

''Het was moordend'', keek hij terug op de race. ''Ik ging op het einde dood, het was één van mijn zwaarste races ooit.''

Na zijn race begon op het middenterrein het zenuwslopende aftellen. Nagelbijtend keek Kramer vanaf een bankje toe hoe zijn concurrenten een poging deden de tijd van 6.14,60 (olympisch record) te breken.

Helemaal gek

Toen de totaal onbekende Zuid-Koreaan Seung-Hoon Lee na 6.16,95 de finish passeerde, bereikte de stress het kookpunt. ''Ik werd helemaal gek. Ik dacht als die Zuid-Koreaan al zo hard rijdt, wat gaan Skobrev en Fabris dan wel niet doen?''

De Rus en de Italiaan konden echter niet aan de prestatie van Kramer en Lee tippen, waardoor deel één van Kramers missie afgevinkt kon worden.

Wanneer de viervoudig Europees allroundkampioen zich nu in het feestgedruis had gestort, zou het mentaal veel energie kosten om weer de focus terug te vinden. Daarom zette Kramer bewust een rem op zijn emoties.

Rap afgekapt

De huldiging in het Holland Heineken House bleef op zijn verzoek bescheiden en interviews werden zo rap mogelijk afgekapt, waarna de TVM-rijder zo snel mogelijk de betrekkelijke rust van het olympisch dorp opzocht. ''Het is goed om nu hier even van te genieten'', zei hij. ''Daarna wil ik me focussen op de 1500 meter.''

Voor euforie is later nog genoeg tijd. Want voor Kramer is hoe dan ook een droom uitgekomen: ''Dit zat al in mijn hoofd sinds de vorige Winterspelen. Destijds in Turijn was het ook al mogelijk, maar toen had ik nog niet de klasse en het overwicht wat ik nu heb. Geloof me, ik ben allemachtig blij.''

ZIE OOK

	Nederland aan de buis gekluisterd
	'Kramer is een groot kampioen'
	Fotoserie: Het goud van Sven Kramer
	Kramer is vooral opgelucht
	Olympisch goud voor Kramer