Tussen de ringen: IJsorgie

Ze hadden er alles op gezet, miljoenen en miljoenen investeerden ze in het Own the Podium programma en nu was het eindelijk zover, de Spelen in Vancouver.

© EPA

De Canadezen zouden in eigen huis de rest van de wereld in de schaduw zetten. Het liefst hadden ze alle medailles al met inscriptie laten maken, de naam van de Canadees er op die hem alleen maar even hoefde op te halen op locatie.

Het leverde lachwekkende taferelen op, en tragische. Bobsleeteams, rodelaars, sketeltonracers, ze mochten slechts beperkt gebruik maken van de faciliteiten. Want, zei Canada, Own the Podium, het podium is van ons.

Columnist

Een Engelse columnist van The Times schreef dat het was alsof ze de Spelen hadden georganiseerd, de rest van de wereld hadden uitgenodigd en daarna zelf al het eten opaten.

Volgens mij hadden de Canadezen het liefst gezegd: tussen 12 en 28 februari organiseren wij de Spelen en als jullie op het vliegveld landen horen jullie wel welke sporten we gaan doen.

Trainen

En ondertussen als gekken trainen op de onderdelen die ze hadden uitgekozen en waarvan wij niets wisten. En nu maar juichen en juichen om al die medailles.

Dat er leedvermaak optreedt als het mis gaat, dat is nu ons plezier. Dus heel vreemd hoeven we er niet van op te kijken dat die Canadese ijshockeymeiden na hun gouden medaille er op het ijs een ijsorgie van maakten, met champagne, sigaren en bier.

Hockeybaby's

Of er nog naakt gedanst is weet ik niet, maar het zou me niets verbazen als het er in de kleedkamer heet aan toe is gegaan. Hockeybabes die hockeybaby’s maakten. Over negen maanden worden de meest vreselijke Canadezen uit de geschiedenis geboren.

Doodzonde, want Canada was zo’n beleefd, gul en gastvrij land.