Tussen de ringen: Flippen op de piste

Nu raak ik al snel in de war. Wisselgeld terugkrijgen, hoeveel? Pincodes, sudoku's, allemaal niets voor mij.

© ANP

Verder ben ik natuurlijk een evenwichtig persoon, in de meest crisisvolle periodes altijd kalm, held uit een Amerikaanse actieserie, denk aan Face of Michael Knight. Het deed er geen bal toe dat ik toen nog geen rijbewijs had.

Donderdag vervloog dat idee. Ik zat in een auto op weg naar Cypress Mountain, bestemming: Freestyle skiën, finale aerials. De commentator van NOS Studio Sport stapte in en begon direct over The Hurricane.

Eerst dacht ik nog aan dat lied van Bob Dylan, maar al snel bleek dat ik het gruwelijk mis had. Het bleek te gaan over de bijnaam van de Amerikaan Speedy Peterson. Ook al een bijnaam trouwens.

Tuinman

Bueno, de Hurricane, die zou hij gaan laten zien vanavond. Wat is de Hurricane, vroeg ik. Drie salto's achterover, achterwaarts, gestrekt, met een lay, een full en een schroef en dan… Ik flipte op de achterbank.

De speaker riep later: The Hurricane Master must go faster! Ik zag mannen in witte astronautenpakken, blitse Chinezen die op turnen hadden gezeten en Amerikanen met een soort Batman-cape.

De tuinmannen van de piste gooiden een soort peterselie op de sneeuw. "Kunnen ze de diepte tijdens hun vlucht beter inschatten," zei iemand naast me.

Rare sport

Tweede sprong, the orkaan stond vijfde in de tussenstand. "Dat is 'm volgens mij," zei iemand. Ik twijfelde. Ik zag salto's, met een schroef, een drievoudige schroef en een dubbele schroef.

Speedy deed na de landing alsof de zege binnen was. Hij had alleen niet gerekend op een Wit-Rus. Die droeg een helm die veel weg had van het ding dat Duitsers droegen in WOII.

Het stormde in mijn hoofd. Rare sport, wel genoten.

Nando Boers van Sportweek schrijft elke dag tijdens de Winterspelen een column over sport en andere zaken. Hij volgt vooral het schaatsen, maar hij ziet veel meer.