Tussen de ringen: Mark wint en Erben wordt mens

Wat is er niet leuk te vinden aan Erben? Weinig, of je moet niet van Twitter houden, van schaatsen of van jongens van het platteland.

© ANP

Als schaatser was hij geweldig, hij bespeelde het publiek, genoot van de fans, van de kermis langs de ijsbaan, hij genoot van de aandacht.

Erben haalde Vancouver niet als schaatser, wel als verslaggever van de NOS. Zijn vriend Sven was eenhonderdste sneller op het kwalificatietoernooi en Erben, de tweevoudig wereldkampioen sprint, kapte gelijk met schaatsen. Zo hoort het. Niet gehaald, nokken.

Baard

Dat hij er nog een kortebaanwedstrijd tegenaan gooide, nou goed, vooruit, het was me liever geweest als hij nooit meer een schaats had aangetrokken. Hij reed ook nog een marathon en ging op zijn plaat. Even droeg hij een baard.

Zaterdag stond hij te kijken naar Mark Tuitert, die de pers te woord stond na zijn ongelooflijke uithaal op de 1500 meter. Erben zweeg, Erben nam afscheid van zijn schaatsloopbaan. Zo voelde het. Erben was nederig, maakte nog een buiging voor Mark, zes jaar lang zijn ploeggenoot.

Quote

Erben was schaatser, Erben is mens geworden in Vancouver. Daarom nog een keer die prachtige quote van hem, na een wat harkerige eerste dag van een groot toernooi. Het enige dat hij zei was: “Morgen ga ik heel hard schaatsen.” Volgens mij won Erben de volgende dag de wereldtitel.

Het is volgens mij niet toevallig dat Mark Tuitert zes jaar in hetzelfde team reed als Erben.