Gelukkig, geen keukenschort met neptieten

Op donderdag maakte ik me al druk over beklimming van De Alp. De renners moeten de col d'Izoard nog over, maar allerlei horrorscenario's spookten door mijn kop.

L'Alpe d'Huez, Nederlandse berg, bevolkt door zo'n beetje álle Luxemburgers, met hun techno-trekzak-muziek. Ik hield mijn hart vast.

Ik hoorde dat er mensen zijn die daar al tien dagen stonden, dat er jongens liepen te zeulen met generatoren en een geluidsinstallatie die op het Museumplein in Amsterdam niet zou misstaan.

Ze droegen barbecues met zich mee, zakken kooltjes en kratten bier, ze waren alleen vergeten een slaapplek te regelen. Foutje in de organisatie.

Ik zag in angstvisioenen volwassen mannen in oranje vuilnismannenpakken rondrennen, hoofden met daarop indianentooien. Ik zag pippo's, duivels, Ronald McDonald-imitaties, smurfen en naaktrecreanten. Mijn lieve grootje: Alpe d'Huez was voor mij een kruising tussen Bartlehiem en een dance-event waar iedereen in het wit gekleed gaat.

Neptieten

Iedereen zijn plezier natuurlijk, maar het ging me op donderdagmiddag niet om wat ik ervan vind, maar wat de renners te wachten stond: alsof de 168 overgebleven renners in handen zouden vallen van een stel carnavalkannibalen.

Ze zouden alles verslinden in een feestdrift, in hun drang naar plezier, die verschrikkelijke travestie van sport. Ik zou zelf (maar wie ben ik) gaan staan op een andere plek in Frankrijk, maar goed.

Ik vermoedde dat het straks niet meer mogelijk zou zijn, dat feest in de berm van de weg die omhoog leidt naar een steenkoude bergtop. Vooral omdat er vast een paar renners van hun fiets gesleurd zouden worden door toedoen van naakte mannen gehuld in keukenschorten met daarop plastic neptieten geplakt.

Afzetten

Ik dacht - en dat denk ik na de door Pierre Rolland gewonnen etappe nog steeds trouwens - dat ze die cols moeten afsluiten met hekken en er een paar van die potige kerels moeten neerzetten met tatoeages die niets te wensen overlaten.

Iedereen een kaartje kopen, 25 euro per stuk, en dan mag je naar boven. Geen dag van tevoren, nee, netjes op de dag zelf en geen alcohol mee naar binnen. Op verkleden staat verwijdering plus een levenslang bergverbod.

Die 25 euro storten we dan in de pot voor door idiote fans getroffen renners. Dat geld gaat naar renners die door ongelukken hun beroep niet meer kunnen uitoefenen, naar mannen die thuis zitten na een val in ravijn, een landing op een stoeprand of een tuimeling over een mascotte die onder die keukenschorten met daarop geplakt plastic neptieten was meegesmokkeld door een accountant uit een ver land die het niet kon laten.

Die op televisie Tinky Winky aan zijn dochter thuis wilde laten zien. Papa is hier!

Kaakstoot

Ik denk: was papa maar gewoon dáár gebleven. Gelukkig - en de fans verdienen daar een compliment voor - gebeurde er tijdens de beklimming gisteren nauwelijks iets dat niet door de beugel kon. Alleen Alberto Contador moest een geinponem een kaakstoot geven.

Het bleef gelukkig ook deze keer weer bij die angstvisioenen.