Voigt speelt graag met kloten van een ander
| Uitgegeven: | 8 juli 2011 09:33 |
| Laatst gewijzigd: | 8 juli 2011 12:10 |
Even aandacht voor de nummer 136 van het algemeen klassement a.u.b. Nog niet veel gezien hè, die Jens Voigt, van Leopard-Trek?
Klopt, je staat niet voor niets op de 136ste plaats in het algemene rangschikking. Toch geloof ik niet dat hij onzichtbaar blijft deze ronde, daar is deze renner de man niet naar.
Er lijkt toch altijd reuring te zijn. Even nakijken, in september wordt hij inderdaad veertig. Oudste man van het peloton. En nog steeds gerespecteerd en gevreesd.
Ik weet niet meer van welke renner ik het ooit hoorde, maar die vertelde me van een ontsnapping in een koers. De groep stond op het punt ingerekend te worden door het peloton. Nou, mooi niet. Nog niet.
Domme plezier
Voigt ging nog eens in de beugels hangen en riep naar zijn medevluchters, onder wie de man van wie de naam me even is ontschoten: "Lets play with their balls a bit longer!" En hij gaf er nog een snok aan. Gewoon voor de lol, om het domme plezier niet op te geven.
Afgelopen oktober zag ik Voigt in Berlijn, bij de presentatie van een fotoboek waarin hij ook stond afgebeeld met zijn portret. Hij vertelde me dat zijn vrouw hun zesde kind verwachtte.
Dus achter in de dertig, vader van vijf (straks zes) kinderen en alle bordjes in de lucht weten te houden, terwijl je ergens in Europa met de ballen van de jagers speelt. Respect.
Florent Brard
Dat had ook Florent Brard, ook afgebeeld in het boek The Peloton. Brard ziet er op de foto uit alsof hij net uit de mijn komt, zestig jaar geleden dan wel. Dat is wat Parijs-Roubaix met hem had gedaan, die dag.
Naast zijn foto stond een stukje tekst over hem waarin de Fransman vertelt dat hij graag zoals Jens zou zijn: zo’n leeftijd, dertien keer aan de start van de Tour de France, en dan die vijf kinderen. Brard is niet meer actief trouwens.
Op de volgende pagina het portret van Voigt. Ook daarnaast een paar letters, want tekst is teveel eer voor die ene zin. Dat ene citaat. "Ik weet niet of het goed voor de wereld zou zijn als ik opeens al mijn dagen thuis zou slijten."
| © NUsport/Nando Boers |
|
|
|
Stel je vraag over dit onderwerp |
- Cadel - hêh-hêh - Evans
- Gelukkig, geen keukenschort met neptieten
- Het hek
- Sven ('die kerel') stap op de fiets!
- Sloompies, onderschat Contador nooit
- Eikel (deel 2) en de val van Lou-qui
- Eikel, je moet het maar willen zijn
- Harde crash van vrije geest
- Opgevreten met huid en haar
- Robert, Johnny en Denis: dat was de Tour
- Bidden voor Johnny
- Nee André, het staat TWEE-ÉÉN!
- Gesink was even zichzelf niet
- Waarom Gesink niet kón opgeven
- Gerechtigheid voor zwaar getroffen Movistar
- De wereld volgens Bau-qué!
- Voigt speelt graag met kloten van een ander
- Cavendish: de belangrijkste renner
- Johnny in Bretagne
- In Redon kwam het goed
- De spiegel van Contador
- Geel, slobberend t-shirt
- Ja, ja, aminozuren voor eigen gebruik
- De aanval van Robert Gesink
Uit de Tour
| Dries Roelvink in mijn hoofd | |
|
'De maandag na de Tour de France in Parijs behoorde tot de meest onwerkelijke van alle Tourdagen.' |
Uitgelicht
| Nando Boers | |
|
Nando Boers volgt namens NUsport de Tour de France op de voet. Middels dit blog deelt hij zijn dagelijkse belevenissen in La Grande Boucle. |
Deze week in het magazine:
| Editie 21 |
|
|
- Reportage Gregory van der Wiel |
Tourkenner
| Lars Boom | |
|
NUsport probeert de grootste Tourkenner van Nederland te ontdekken. Ook de kennis van de renners wordt getest. Vandaag: Lars Boom. |




