'We hadden kwaliteit, ervaring en voetbalgogme'

In de rubriek TOENsport blikt NUsport elke donderdag terug op een sportmoment uit het verleden. Deze week oud-voetballer René Eijkelkamp over de 3-0 winst van PSV tegen Ajax in de strijd om de Johan Cruijff Schaal van 1996. Eijkelkamp maakte de eerste treffer.

Door Rypke Bakker

''Mijn zoon herinnerde me laatst nog aan dat doelpunt'', zegt Eijkelkamp in gesprek met NUsport.

''Niet dat hij het destijds bewust heeft meegemaakt, maar hij zag hem voorbij komen op YouTube. Het was de eerste treffer in een officiële wedstrijd in de net geopende Amsterdam Arena. Daarom weet ik het nog wel, al was ik daar toen niet zo mee bezig.''

''En hij zat er ook aardig in. Volgens mij kwam de voorzet van Phillip Cocu en nam ik hem in een keer op mijn slof. Een volley.''

Grasmat

Ajax had in voorgaande jaren nationaal en internationaal gedomineerd. Drie keer op rij kampioen, twee Champions League-finales gespeeld. Maar die zondag in Amsterdam kreeg de ploeg van Louis van Gaal voor het eerst in jaren weer een harde nederlaag te verwerken. En dat op een dramatische grasmat, die kenmerkend was voor de eerste jaren van de Arena.

Eijkelkamp lachend: ''Daarom nam ik hem ook met een volley, die bal moest het gras niet raken. Nee serieus, dat van die grasmat staat me niet meer zo bij. Wel dat we een geweldig team hadden, we speelden goed die wedstrijd, al was het maar de supercup. Het was meer een graadmeter voor hoe we ervoor stonden. En dat was niet slecht.''

De nieuwe Belgische PSV-aankoop Marc Degryse maakte de andere twee treffers tegen Ajax. ''Maar later in het seizoen kreeg hij het toch wel lastig achter de spitsen Luc Nilis en mij'', herinnert de inmiddels 49-jarige Eijkelkamp zich. ''Ik voelde me wel als een vis in het water in dat elftal. Ik had ook een klik met Cocu. Elke bal kreeg ik precies waar ik hem hebben wilde. Dat moest ook, want ik was niet de snelste.''

De zesvoudig international, die vorig seizoen spitsentrainer was bij Vitesse, noemt de namen van het PSV van 1996 moeiteloos op. ''Ronaldo was net weg. Arthur Numan was aanvoerder. Cocu, Nilis, Jaap Stam, Wim Jonk, Boudewijn Zenden. We hadden alles. Kwaliteit, ervaring en voetbalgogme. En met Dick Advocaat stond er een trainer die duidelijk was, recht door zee. Alles klopte. Niet voor niets werden we dat seizoen ook kampioen.''

Gekscherend

Eijkelkamp zelf kwam na een voortvarende start in het seizoen 1996/1997 uiteindelijk maar tot veertien wedstrijden. ''Ik had last van mijn achillespees. Maandenlang stond ik aan de kant. Die achillespeesblessure was voor PSV ook een reden om aan het eind van het seizoen niet verder met me te gaan. En ik was natuurlijk ook al 33.''

Toch maakte Eijkelkamp ook na PSV nog een mooie transfer. Min of meer toevallig kwam hij bij Schalke 04 terecht. ''Ik was bijna rond met Go Ahead Eagles toen ik meedeed bij het tweede van PSV. Toenmalig Schalke-trainer Huub Stevens stond toevallig te kijken en ik had gehoord dat zijn spits, Youri Mulder, een zware kruisbandblessure had opgelopen.''

'''Huub, kun jij mij niet halen als vervanger van Mulder', riep ik gekscherend. Nee, echt serieus was ik niet, maar een dag later hing Schalke-manager Rudi Assauer al aan de lijn. Toen heb ik Go Ahead Eagles maar weer afgezegd.''

Door: NUsport/Rypke Bakker

Beeld: ANP

Deel en reageer

Net Binnen