Het Heilige Schaap

De profeet is terug op aarde. Alweer. Eerst was hij een octopus die Paul heette, toen een schildpad met twee hoofden, vervolgens een schele kanariepiet - nu heet hij Sonny Wool en gaat hij door het leven als een schaap.

© ANP

Sonny Wool heeft dezelfde gave als zijn voorgangers: hij kan in de toekomst kijken. Het beest heeft alle wedstrijden op het WK rugby goed voorspeld door uit een bak voer met de juiste vlag te eten. Bèèèèèè bèèèèèè bèèèèèè hap hap hap - elke keer goed. Ga er maar aan staan.

In Nieuw-Zeeland wordt Sonny het schaap aanbeden. Een kudde rugbyfans volgt de verrichtingen van het beest op de voet. Sommigen lagen voor de finale zelfs op hun knieën tussen de schapenkeutels te smeken om ervoor te zorgen dat de almachtige Sonny uit de bak met de Nieuw-Zeelandse vlag vrat.

O Almachtig Schaap, geef ons ons dagelijks brood en maak ons alstublieft wereldkampioen - of zoiets. Tja. Het is maar waar je in gelooft. Maar het werkte wel.

Balansbandje

De een aanbidt een helderziend schaap, de ander gelooft in een psychedelische octopus en weer een ander draagt een balansbandje omdat hij of zij denkt dat het helpt om kampioen van de hele wereld te worden.

Sport is de laatste 25 jaar meer en meer veranderd in een godsdienst. We zitten op zondag niet meer massaal in de kerk, maar in het stadion of voor de televisie. We bidden dat we winnen. We prevelen de namen van onze apostelen als ze het veld oplopen.

We zingen psalmen over hondenlullen en moeders met snorren. We knielen richting Mekka als we hebben gescoord. We zwaaien in Hare Krishna-oranje naar een zilveren voetbalploeg of een stel gouden honkballers.

We deinen in trance mee op het getetter van het dweilorkest in een Friese schaatstempel. Er bestaat maar één JC en die droeg Nummer Veertien. En we stemmen zó massaal op die ene profeet met die met die snor en die sigaar dat hij een Televizier-Ring krijgt.

Engelen

Voor wie niet gelooft dat sporters de heiligen van de 21ste eeuw zijn: ga eens kijken bij de start van een willekeurige wielerkoers en zie hoe toeschouwers in zwijm vallen op het moment dat de renners als engelen afdalen van de treetjes van de ploegbus.

Opa’s met wielerpetjes proberen de Heilige Boem Boem Boonen aan te raken om geluk in de liefde of een langer leven af te smeken.

Huisvrouwen drommen samen rond Titi Voeckler alsof hij de Dalai Lama himself is. Over de wederopstanding uit het prikkeldraad van Sint Sjonnie worden bijbels vol geschreven. En het Belgische wonderkind Frank Vandenbroucke is al twee jaar dood, maar nog altijd worden er her en der in België teksten als VDB = GOD op de weg gekalkt. Sport = religie.

Het fijne van sport als godsdienst: er is nooit een gebrek aan hoop. Hoe vaak jouw heiligen ook verliezen: er is altijd een nieuwe kans. Volgende week, of anders volgend jaar of het jaar daarop. En als je het écht niet meer weet, dan slachtoffer je de profeet. Sonny Wool kan ook gewoon op de barbecue.