Wielrennen sloopt zichzelf

Quizje. Wie weet wat Lampre - je weet wel, van die roze mannetjes in het peloton - eigenlijk voor een bedrijf is? De bedenktijd gaat nu in.

© ANP

Ik beken alvast dat ik het niet wist. Ook al is Lampre sinds 1999 wielersponsor en zie ik elk jaar een uurtje of duizend renners met Lampre op hun shirt over mijn beeldscherm fietsen - ik had geen enkel idee wat het bedrijf nu eigenlijk verkocht. Gloeilampen? Zuurstokken? Lucht? Verkochten ze überhaupt wel iets?

Lampre stopt elk jaar miljoenen euro’s in een wielerploeg. Wat ze er uit commercieel oogpunt voor terugkrijgen is me een raadsel. Je naam kan nog zo bekend zijn: als niemand weet wat je nu eigenlijk verkoopt, dan heb je er nog steeds niks aan. Dat is geen sponsoring, dat is liefdadigheid.

Kneuterigheid

Het staat symbool voor de kneuterigheid die de hele wielersport in zijn greep houdt. Zelfs de beste ploegen van de wereld moeten hun budget bij elkaar goochelen met lokale sponsoren of suikerooms.

Het Leopard-Trek van de Schleckies bestaat dankzij een Luxemburgse miljonair, QuickStep doet het met het geld van een Tsjechische flappentap, Astana draait op olieroebels van de Kazakse overheid. En waar Katoesja het geld vandaan haalt willen we waarschijnlijk liever niet eens weten.

Multinationals zijn er niet of nauwelijks in het wielrennen. HTC ja, dat was er eentje. Maar uitgerekend die sponsor trok de stekker afgelopen week uit de ploeg. Dat was een teken aan de wand. Vooral omdat de meest succesvolle ploeg van de afgelopen jaren er niet eens in slaagde om een nieuwe sponsor te strikken.

Dopinggebruik

Het wielrennen heeft een probleem: grote sponsors weigeren hun geld in de sport te steken. En eerlijk gezegd kun je het de Unilevers, de Coca Cola’s en de Vodafones niet eens kwalijk nemen. Wie wil zich nu afficheren met een sport waarin iedere renner die hard fietst, wordt verdacht van dopinggebruik?

Wie wil zich nu vereenzelvigen met jongens die zich te pletter vallen of van de fiets worden gereden door auto’s? Wat moet je met een sport waarin de arbitragezaak rond de beste ronderenner van de wereld anderhalf jaar lang op zich laat wachten?

Welke sponsor snapt er nog iets van dat gemekker over oortjes? Waarom zou je je centen investeren in een World Tour-licentie als niemand precies begrijpt aan welke eisen je nu eigenlijk moet voldoen?

Chaos

Wielrennen is een chaos. De macht ligt bij zoveel verschillende partijen dat er niets meer overblijft. Organisatoren, bonden, ploegen, renners; er staat vrijwel geen neus dezelfde kant op. De bestuurlijke structuur van de sport is als de koers zelf: iedereen voor zijn eigen hachie. Als je iemand kunt naaien, doe je dat.

Iedereen is bezig met zijn eigen achterhoedegevecht, terwijl de veldslag even verderop verloren wordt. Je kunt als renner nog zo professioneel bezig zijn met zuurstoftenten en uitgekiende trainingsschema's; op het hoogste niveau is het houtje-touwtje.

Dat duurt net zo lang tot alle suikerooms en weldoeners op zijn. En zonder geld geen profsport. Wielrennen maakt zichzelf kapot. Langzaam. Maar zeker.

O ja. Het antwoord op de quiz. Ik heb het moeten googelen: Lampre maakt voorbewerkte stalen platen. Dat je het maar weet als je ooit nog eens een olietanker of een Eiffeltoren wilt bouwen.