Nostalgitis

Reizen in de tijd is soms helemaal niet moeilijk. Het enige wat ik er het afgelopen weekend voor hoefde te doen, was mijn tv aanzetten. Eén druk op de knop en ik zat in de jaren vijftig van de vorige eeuw.

© ANP

Plaats: Collalbo. Er werd daar geschaatst. Een Europees Kampioenschap allround, op een buitenbaantje. Het leek in de verste verte niet op schaatsen zoals wij dat kennen.

Het ijs was schuurpapier waar de schaatsers in slow motion overheen kluunden, er stond geen hond langs de kant en de stroom viel om de haverklap uit. En o ja, de achtergrond was een berglandschap waar Bob Ross nog geen drie penseelstreken voor nodig zou hebben.

Niemand zat er mee. Sterker nog: bijna alle aanwezigen (schaatsers uit een handvol landen plus een paar busladingen Nederlandse toeristen en journalisten) vonden het machtig mooie sport, dat geploeter in de open lucht.

Windkracht acht tegen op het rechte stuk? Word je hard van. Een jurylid met bel die een rondje te vroeg rinkelt in de beslissende race van het vrouwenkampioenschap? Ach, zo'n man doet ook zijn best. En dat schuurpapierijs? Heerlijk - het voelde net vroeger.

Bladerloze bomen

Zo ken ik er nog wel een paar. Ik werd vooral treurig van dat weekendje Collalbo. Van de bladerloze bomen langs de baan. Van de plastic stoelen op het middenterrein. Van de lokale bewoners die achter de tribunes boodschappen in hun auto laadden of op de bus stonden te wachten - zonder een spoor van interesse voor de totaal onbekende jongens en meisjes die op dat baantje hun longen binnenstebuiten keerden.

En het ergste van alles: ik kan de Collalbiaanse locals niet eens ongelijk geven. Hoe kun je als buitenstaander nu verliefd worden op een sport als je naar een paar plastic stoelen en ritten vol klunende Koekalikakova's moet staren?

Wollentruienfabrikant

Als het EK in Collalbo machtig mooie sport was, dan is Veendam - Helmond Sport op een regenachtige vrijdagavond in februari ook machtig mooie sport. En het Noordwijkerhoutse kampioenschap paalzitten en de wekelijkse dartavond in Snackbar Henk & Annie ook. Waarom moet er sowieso een EK allround worden gehouden?

Buiten een paar Nederlandse schaatsers, een verdwaalde Rus of Tsjechische en de wollentruienfabrikant van Mart Smeets zit niemand er meer op te wachten. Schaatsen is niet groot genoeg voor een EK. Hou het gewoon bij een WK. Des te belangrijker, des te mooier. Minder is soms meer.

Schuurpapierijs

Schaatsen is z'n tijd ver achteruit. Er heerst nostalgitis - een ziekelijke hang naar vroeger. Er worden regionale kampioenschappen op buitenbaantjes georganiseerd omdat dat al decennia zo gaat, schuurpapierijs is zo lekker ouderwets en de wedstrijden duuuuuuuuren uuuuuuuuuuuren. Dat past niet in deze tijd.

Met als gevolg dat de toeschouwers vergrijzen en de populariteit terugloopt. De Noorse tv stopt met uitzenden, de Duitsers overwegen hetzelfde en alle andere landen hadden sowieso al geen interesse.

Tijd voor verandering. Niks jarenvijftigsport meer. Weg met dat loze EK. Nooit meer een kampioenschap in Collalbo. En voor wie er heimwee krijgt naar dat schilderachtige decor: koop een doek, een paar kwasten en doe een cursus van Bob Ross. Staat hartstikke leuk naast de geraniums.