Crossen is geen ganzenbord

Hé! Lars! Ja, jij ja! Lars Boom! Kun je wel? Beetje een heel peloton crossers vernederen, hè? En dan zeggen dat je niet meedoet aan het WK veldrijden? Komt niks van in. Jij gaat gewoon.

© ProShots

Mooi gefikst, Lars. Maar niet heus. Je moest deze winter zo nodig een paar crosswedstrijdjes meepikken. Om te trainen, zei je. En omdat je het zo leuk vindt om door de bagger en de sneeuw te ploegen. En – dat was nog wel het toppunt – vanwege ‘de gezelligheid’.

Nou, we hebben het geweten. In je eerste de beste veldrit zette je een stel Luxemburgers gezellig op twee ronden, op Tweede Kerstdag degradeerde je de beste crossers ter wereld heel gezellig tot een stel prutsers.

Je maakte de hele sport belachelijk. Je startte achteraan, reed zestig renners voorbij alsof het dranghekken waren en won met twee vingers in je neus – zelfs al maakte je meer stuurfouten dan Jos Verstappen in de buurt van een grindbak. Het leek niet eens op een wedstrijd.

Niels Albert

Alleen Niels Albert, tot voor kort één van de vedetten van crossland, kon je een tijdje volgen. Met zijn tong in zijn voorwiel en zwarte sneeuw voor zijn ogen. Na afloop zaten jullie naast elkaar aan een tafeltje achter een rijtje microfoons. Jij met een grote glimlach, hij met hangende schouders.

Zijn zelfvertrouwen slonk met ieder woord dat je zei. Nadat je had gezegd dat het vrij makkelijk was gegaan, was er van zijn trots helemaal niks meer over. Je had hem net zo goed meteen een wedgie tot in zijn oksels kunnen geven voor het oog van heel Vlaanderen.

Tot overmaat van ramp vond je het ook nodig om nog maar een keer te melden dat je echt niet deelneemt aan het wereldkampioenschap veldrijden. Je kunt eind januari niet naar Sankt-Wendel omdat je op trainingskamp bent in Spanje. Pfff…

Gehaktmolen

Wat denk je nou helemaal? Dat je gewoon even langs kunt komen en onder het mom van gezelligheid een heel peloton crossers door de gehaktmolen kunt draaien? En dan vervolgens níet de moeite nemen om mee te doen aan de belangrijkste wedstrijd van het jaar?

Arme nieuwe wereldkampioen. Die krijgt straks een regenboogtrui omgehangen met een grote vieze vlek erop: die van jouw afwezigheid. Niks beste crosser van de wereld: iedereen zal zeggen dat hij heeft gewonnen omdat jij er niet was. Omdat jij die trui minder belangrijk vond dan een paar traininkjes in de Spaanse zon.

Grote verantwoordelijkheid

Dat gaat zo niet, Lars. Veldrijden is geen spelletje. Het is geen potje ganzenbord waar je mee kunt nokken omdat er een leuke film op tv begint. En zeker niet voor jou. De oom van Spiderman zei het al: ‘Met grote macht komt grote verantwoordelijkheid.’ Jij móet naar dat WK omdat je verantwoordelijk bent voor de hele sport.

Jij gaat naar Sankt-Wendel. Gewoon even in twee dagen op en neer vanuit Alicante of Mallorca. Je wint dat WK en haalt daar die regenboogtrui op omdat die om jouw schouders hoort te hangen. En in het zuiver hypothetische geval dat je verliest rijdt de nieuwe wereldkampioen tenminste niet de rest van het jaar rond in een shirt dat van jou is.

Hup, Lars. Niet miepen. Gaan! Sankt-Wendel eind januari – dat is sneeuw, bratwurst en grote pullen bier. Klinkt hartstikke gezellig.