Ik keek naar een staafmixer

Links leegte. Rechts leegte. Boven leegte. Onder leegte. Dit is het dus. Dit is de maandag na de Tour. Dit is het zwarte gat.

© AFP

Ik zette de tv weer aan. Zapte. Zapte. Zapte. Niks. Hoe laat was de uitzending? Ik bladerde nog maar eens door de tv-gids. Ook niks. Zelfs geen herhaling van een herhaling op Eurosport. Nog maar een rondje zappen. Tegen beter weten in.

Toen ik 's morgens wakker werd, wist ik al dat er iets mis was. Eerst voelde het als een rustdag. Zo'n doordeweekse dag waarop je uit je ritme wordt gehaald.

Waarop je je ineens een hele dag moet redden zonder Touretappe. Maar toen ik uit bed stapte (verkeerde been, uiteraard) besefte ik dat het nog veel erger was dan een rustdag. Deze rustdag zou veel langer dan 24 uur duren. Dit was de maandag na de Tour.

Geen idee

Deze maandag is nog veel erger dan de maandag van vorig jaar of het jaar daarvoor. Na een eindeloze Giro-WK-Wimbledon-Tourzomer is er ineens alleen nog maar leegte. Geen renners, geen rugnummers, geen klassementen.

Geen voorbeschouwingen, nabeschouwingen of tussenbeschouwingen. Geen Alberto Contador, geen Andy Schleck, geen Robert Gesink. Geen snot op de bakkes, geen pijn in de kuiten, niet meer met het hol open op het kantje. Geen idee wat ik moet doen.

Aanstellen

Ik heb naar Lingo zitten kijken. Pliep pliep pliep pliep pliep - brrrrrrrrrrrl. Iedere keer dat een van de mevrouwen met krulletjespermanent het nummer van een bal voorlas, dacht ik dat ze rugnummers opsomde.

Ik heb naar buiten gestaard, naar de kringen in de plassen. Tussen twee buien door heb ik de eendjes gevoerd. Eerst een paar korstjes, daarna het hele brood. Ik heb een paar clips op MTV gekeken. En een aflevering van De Smurfen die ik al een keer of zes gezien had. En naar een staafmixer op Teleshopping.

Ik heb mijn vriendin gebeld. Na acht keer voicemail nam ze eindelijk op. Ze zei dat ik me niet moest aanstellen. Dat er nog wel een paar klusjes waren in huis.

Lampjes ophangen enzo. En de bank moest nog naar boven. En dus heb ik lampjes opgehangen (lukte niet) en een bank naar boven gesleept (lukte ook niet). Daarna heb ik nog een keer naar de Tell Sell-staafmixer gekeken en mezelf laten beloven dat de tv niet meer aan zou zetten.

Kapot

Ik heb een rondje door het dorp gelopen. Heb in etalages staan kijken - ik weet niet meer naar wat. Ik heb op een bankje in het park gezeten, met mijn handen op mijn knieën, naast een oude man met een rollator. Het gras voor onze voeten groeide tergend langzaam.

Toen het begon te schemeren, ging ik weer naar huis. Ik heb een paar potjes patience op mijn computer gespeeld. Ik won niet één keer. Daarna heb ik naar het zwarte scherm van mijn tv gekeken.

's Avonds kwam mijn vriendin thuis. Ze vroeg hoe mijn dag was. Ik heb met schorre stem gestameld dat ik kapot was. We hebben zwijgend gegeten. Daarna ging ik naar bed, met pijn in mijn kop en leegte in de rest van mijn lichaam. Ik kon niet slapen. Heb de rest van de nacht naar het donker liggen staren.

Wanneer begint in hemelsnaam de Ronde van Spanje?