Bezemjunkies

Twintig maart 2010. O, dag der schande. O, dag der triestheid. O, dag der ik-heb-het-altijd-al-gedacht.

© ANP

Het bericht moest ooit wel komen: rolstoelcurlingspeler betrapt op doping.

Vroeger ontkende ik het. Op verjaardagspartijtjes, bij het koffieautomaat, in de rij bij de groenteboer: altijd verdedigde ik de rolstoelcurlingers.

Ik zei: rolstoelcurlingers gebruiken geen dope. Ik zei: je kunt heus rolstoelcurlingen op een bruine boterham met kaas. Ik zei: die geruchten in de media, da’s één grote hetze om de sport kapot te maken. Ik geloofde in dopingvrij rolstoelcurlen.

Ik was naïef.

Op de Paralympische Spelen in Vancouver is de Zweedse rolstoelcurlinger Glenn Ikonen positief getest op verboden bloedverdunners. Ikonen is 54 jaar oud. Hij rolt al jarenlang mee in het rolstoelcurlingcircuit. Hij weet waar Abraham de mosterd haalt.

Ikonen is een icoon van het oude rolstoelcurlen. Hij zegt dat hij de bloedverdunners gebruikt vanwege een hoge bloeddruk. Ammehoela. Bloedverdunners zijn om je bloed minder stroperig te maken nadat je EPO hebt gespoten.

Smetvrees

Diep van binnen heb ik het altijd al geweten. Die Ikonen heb ik nooit vertrouwd. En al zijn Zweedse ploeggenoten ook niet. Ik heb gezien hoe ze tekeer gingen op de curlingbaan, vegend als huisvrouwen met smetvrees. Die bezeten blik in hun ogen, dat kippenvel op hun armen: dat was niet normaal, hoor.

In de WK-finale van vorig jaar veegden ze zo hard dat er halverwege gepauzeerd moest worden omdat ze de ijsvloer tot aan de koelingsbuizen hadden weggebezemd. De ijsmeester zat met zijn handen in het haar: tegen de Zweedse bezembodybuilders kon geen Zamboni op.

Glenn Ikonen voelt zich geflikt. Hij geeft zijn dokter de schuld. Tuurlijk: de dokter heeft het weer gedaan. Ikonen had ook met zijn beschuldigende vinger naar zijn hond kunnen wijzen. Of anders naar zijn schoonmoeder, zijn vrouw of de man die de banden van zijn rolstoel oppompt.

Nogal wiedes

De bondscoach van het Zweedse team schoot na het nieuws van de positieve plas onmiddellijk in de verdediging. Hij stamelde dat Ikonen ‘niet beter speelde dan anders’. Nogal wiedes. Ikonen zit al jarenlang aan de bloedverdunners (en weet ik wat nog meer). Insiders noemen hem ook wel Anabolen Glenn. Of EPO Ikonen. Heb je zijn armen wel eens gezien? Eén bonk spier. Nou, dan weet je het wel.

Gisteren heb ik geprobeerd naar het olympisch rolstoelcurlingtoernooi te kijken. Het lukte me niet. Ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat de bezemjunkies met de beste dokters en apothekers zouden winnen.

Twintig maart 2010. De dag dat rolstoelcurling zijn onschuld verloor.