De Almachtige Kipnugget

Amper een maand geleden zweerde Usain Bolt zijn kipnuggets-dieet af. Sindsdien wordt hij getroffen door het ene ongeluk na het andere. De God van de Kipnuggets straft onmiddellijk.

Wat Usain Bolt vorig jaar op de Olympische Spelen van Peking deed, dat kon niet. Hij won drie keer goud, vernederde de concurrentie en liep wereldrecords zonder noemenswaardige inspanning.

Honderd meter in 9,69. Met een losse veter. Met een matige start. Juichend en uitlopend ver vóór de finish. Dat was onmenselijk. Dat was onmogelijk. Maar Bolt had een geheim: kipnuggets.

Vette vingers
Waar andere atleten voor de start uitgebalanceerde energiedrankjes nuttigden, een urenlange warming-up deden of de tactiek nog eens met hun coach doornamen, zat Bolt achter een bak kipnuggets.

Mocht niet van zijn trainer, maar hij deed het toch. Omdat hij er zo'n trek in had. Omdat hij liever vette vingers kreeg dan zweet op zijn rug. Bolt is een beetje lui. Dat gaf hij ruiterlijk toe in ieder interview. Hij was er trots op, lachte zijn hard werkende concurrenten vierkant uit.

En hij had groot gelijk. Wie nauwelijks traint en op een dieet van kipnuggets drievoudig olympisch kampioen wordt, die mag al die trainingsbeesten om hem heen uitlachen. Zolang hij maar beseft waar hij zijn glorie aan te danken heeft.

Thunderbolt
Die kipnuggets hebben hem alles gebracht wat hij bezit. Vorig jaar rond deze tijd had niemand van Usain Bolt gehoord. Hij liep matige 400 meters, hij was niet meer dan een slungelige Jamaicaan zonder geld, zonder roem, zonder status.

In de aanloop naar Peking raakte Bolt verslaafd aan kipnuggets. Bolt werd Thunderbolt. Die kipnuggetsverslaving was méér dan zijn geheim. Het was zijn doping. Zijn God.

Genieten
Na Peking nam Bolt het ervan. Hij genóót van alles dat hem ineens kwam aanwaaien. Het geld, de aandacht, de vrouwen. Hij liep alle party's van het eiland af. Geen feest zonder Thunderbolt.

En overal was hij de eregast. Money for nothing en chicks for free: Jamaica was écht een paradijs op aarde. Maar een maand geleden werd het hem teveel. De bliksem sloeg in zijn hersenpan.

Bolt deed het enige dat hij niet had moeten doen: hij maakte zichzelf groter dan de kipnuggets. Hij besloot de kipsnacks af te zweren en hard te gaan trainen.

Rampspoed
Sindsdien wordt hij achtervolgd door rampspoed. Er doken feestfoto's op van Bolt in compromitterende standjes, hij moest marihuanagebruik opbiechten, hij kreeg het Engelse en Portugese publiek over zich heen omdat hij Christiano Ronaldo een mietje noemde.

Afgelopen week reed hij zijn dikke BMW total loss. Het enige wat hij eraan overhield was een hartverzakking en een doornstruik in zijn linkervoet, doordat hij niet oppaste toen hij uit het wrak stapte.

Het signaal had niet duidelijker kunnen zijn. Het was een waarschuwing van de Almachtige Kipnugget. Dit keer geen serieuze verwondingen, maar watch your step, Usain.

Fataal
De volgende keer loopt het minder goed af met Bolt. Rijdt hij zichzelf total loss. Of stapt hij in iets fatalers dan een doornstruik. Als hij niet bijdraait, is het tijdperk Bolt ten einde. Kan hij de plannen voor een nieuw wereldrecord en een serie wereldtitels ook op zijn buik schrijven.

Er zit maar één ding op. Bolt moet kiezen voor de moeilijkste weg: van de trainingsbaan af, terug naar de snackbar. En dan maar die vette vingers vouwen en bidden dat de Kipnugget God hem zijn misstap vergeeft.