De Bilnaad van Nadal

Ik weet niet wat voor onderbroeken Rafael Nadal draagt, maar één ding is zeker: het zijn afschuwelijk slechte. Ik schat dat hij ze per dozijn tegelijk inkoopt bij de Spaanse Zeeman.

De service van Nadal is al duizenden keren beschreven, nagedaan, uitgelachen en bespot. Vooral vanwege dat ene moment. Dat moment waarop hij, schijnbaar zonder enige gêne, zijn onderbroek uit zijn bilnaad plukt.

De linkerhand stuitert, de rechterhand plukt. Niet een weggemoffeld, elegant plukje met de nagelpunten van duim- en wijsvinger, maar een pluk zoals je de bloemkool uit het afvoerputje haalt of een rioolverstopping verhelpt. Met de hele hand, de mouw het liefst opgestroopt.

Zeeman Español
Het stoort hem blijkbaar niet, die onderbroek. Die grote, vaalwitte flop van de Zeeman Español. Die onderbroek die als een bungalowtent om zijn lendenen flubbert. Die onderbroek die jeukt en kriebelt. Die onderbroek die als een kakkerlak naar alle plekken kruipt waar je hem niet wilt hebben. Misschien vindt Rafa het wel fijn, zo'n onderbroek.

Misschien is hij het wel gewend. Heeft zijn moeder hem al sinds hij een klein Nadalletje is gemarteld met grote witte bungalowtenten. Is hij bij de gymles vroeger ook al gepest met de remsporen in zijn witte Zeeman. Misschien weet hij wel niet beter.

Ik denk het niet. Ik denk dat Nadal het maar al te goed weet. Die onderbroek, dat is een wapen. Zeker als hij speelt tegen Roger Federer.

Smetteloos
Ga maar na: Federer, de smetteloze Zwitser. Geboren en getogen in een land dat gebouwd is op Pünktlichkeit. Op orde en netheid. Wit is er hagelwit. Kleding hoort van onberispelijke kwaliteit te zijn. En etiketten zijn er om nageleefd te worden.

Die schaamteloze bilnaaduitpluizing van Nadal is waarschijnlijk bij wet verboden in Zwitserland. Staat minimaal een paar jaar gevangenisstraf op. Dat doe je niet. En zeker niet vanwege een Zeeman-onderbroek.

Costa del Sol
Je ziet het aan Federer. Aan zijn houding, aan zijn spel - hij trekt het niet, de gedachte aan de onderbroek van Nadal. Het spookt door zijn hoofd. Die flubberende achterflap. Die paëlla-gele vlekken aan de voorkant. Die remsporen zo bruin als Costa del Sol-toeristen in de binnenkant.

Hij krijgt er zijn gedachten niet vanaf. Iedere keer dat Nadal aan de overkant van het net zijn onderbroek uit zijn bilnaad plukt, blokkeert Federer. Hij vergeet zijn tactiek en zijn voetenwerk; zijn concentratie vloeit weg. Nodeloos te zeggen dat het funest is voor zijn spel.

Federer denkt aan die onderbroek, Nadal scoort de punten. Die onderbroek is een nachtmerrie voor Federer. 's Nachts wordt hij badend in het zweet wakker omdat hij droomt van wit, bruin en geel. Onderbroek als ultieme frustratie. Mein Gott, die Unterhosen! Verdammt! Verdammt! Verdammt!!!

Sponsor
Dat Rafael Nadal de Australian Open won, was geen verrassing. Even had Federer hoop, toen hij vernam dat Nadal een nieuwe outfit was aangemeten door zijn sponsor.

Maar al snel bleek dat Rafa zijn onderbroeken nog steeds koopt dan bij de Zeeman. Never change a winning habit. Hij zou wel gek zijn. Die onderbroek heeft hem de nummer één-positie bezorgd, en een eindeloze serie overwinningen op de beste tennisser van de wereld.

Uitgeplozen
Federer huilde na de finale. Wéér een nederlaag. Wéér die onderbroek. Hij verlangt intens terug naar zijn nummer één-status, naar zijn titels. Naar de dag dat hij Nadal eindelijk weer verslaat. Het zal bij onvervuld verlangen blijven. De bilnaad van Rafa is nog lang niet uitgeplozen.