Bij ploegachtervolging versmelten de kleuren

HEERENVEEN - De Nederlandse schaatsers zijn over drie maanden bij de Olympische Spelen de topfavoriet bij de ploegachtervolging. De oranje-equipe heeft ontegenzeggenlijk de meeste individuele kwaliteit aan de start.

© ANP

Maar bij dit nieuwe onderdeel, dat pas voor de tweede keer op het olympische programma staat, spelen andere factoren een minstens zo belangrijke rol.

Over het treintje dat zo kort mogelijk moet zijn, het belang van goede communicatie én de cruciale zesde ronde.

Tijdens de wereldbekerwedstrijden in Heerenveen, afgelopen weekeinde, stond hij weer met een camera langs de ijsbaan. Bewegingswetenschapper Jos de Koning zoekt al geruime tijd in opdracht van de KNSB naar de 'geheimen' van de ploegachtervolging en verzamelt daarom zo veel mogelijk data.

Treintje

''Het treintje moet zo kort mogelijk zijn'', legt hij uit. ''Je moet optimaal in elkaars slag schaatsen. Hoe dichter je bij elkaar zit, hoe meer je gebruikmaakt van de slipstream.''

De twee schaatsers die achter de kopman rijden, kunnen op die manier zo veel mogelijk energie sparen. Volgens de medewerker van de Vrije Universiteit kan je de goed ingespeelde teams gemakkelijk onderscheiden van de mindere.

Simpelweg observeren hoe snel een team na de bocht weer in formatie komt. ''In de bocht raakt iedereen uit de pas en daarna moet je dat zo snel mogelijk herstellen.''

C-formatie

Dat deden Koen Verweij, Jan Blokhuijsen en Remco Olde Heuvel zondagmiddag uitstekend. Op papier was die equipe een C-formatie, maar in praktijk bleek het jonge trio exact even snel als de Amerikaanse formatie.

Beide ploegen deelden in Thialf de overwinning: ''Die jongens communiceerden heel goed'', merkte Bart Veldkamp op, voormalig bondscoach van de Amerikanen. ''Het is heel belangrijk dat je aangeeft wanneer het tempo even iets lager moet of wanneer een kopman niet moet versnellen'', zegt hij. ''Dan verlies je misschien een paar tienden. Maar anders vallen er gaten, moet je wachten op je teamgenoot en raak je seconden kwijt.''

Communicatie

Vier jaar geleden bij de Winterspelen van Turijn fungeerde Ab Krook als keuzeheer en zag hij dat zijn manschappen de favorietenrol - vooral vanwege een valpartij van Sven Kramer - niet konden waarmaken.

De oogst bleef beperkt tot eenmaal brons. Toch ondervond Krook destijds dat communicatie cruciaal is: ''Ik benoemde altijd een aanvoerder'', vertelt de Loosdrechter. ''Die kon tijdens de race besluiten om de strategie aan te passen wanneer daar aanleiding voor was.''

Volgens bondscoach Wopke de Vegt was het geen toeval dat Nederland zondag ondanks vijf afzeggingen - van onder anderen Sven Kramer - toch nog de WB-wedstrijd op zijn naam schreef.

De Fries heeft deze zomer meer dan ooit getraind op het onderdeel. ''En toevallig hebben deze jongens ook een keer samen geschaatst. Dat was ook ons doel: dat ze met meerdere formaties medailles kunnen winnen.''

Breekpunt

Op weg naar goud is volgens Veldkamp de zesde ronde een breekpunt. In die fase ziet de NOS-analist vaak ploegen in elkaar storten.

''Echt een cruciaal moment. In die ronde komt vaak een schaatser voor de tweede keer op kop en dan zie je bij veel teams de rondetijden oplopen van 27 naar 28 seconden. Als je dan een 1500 meter-specialist hebt die er nog een flinke snok aan kan geven, dan kan je flinke winst pakken.''

Over één heikel punt hoeft de Nederlandse natie zich in Vancouver geen zorgen over te maken. Ondanks alle uiteenlopende belangen van de diverse commerciële ploegen, staat er bij de Spelen een hecht team op het ijs: ''We hebben veel gepraat met elkaar en dan merk je dat de kleuren van de ploegen versmelten'', zegt De Vegt trots. ''Deze samenwerking is toch wel uniek in het Nederlandse schaatsen.''

Bekijk de beelden