Gehaat en bewonderd
| Uitgegeven: | 22 september 2010 09:58 |
| Laatst gewijzigd: | 22 september 2010 09:58 |
In het najaar van 1989 was Jeannie Longo van plan om definitief een punt achter haar wielercarrière te zetten. Ze was toen dertig jaar en had jarenlang het dameswielrennen gedomineerd.
Longo blonk niet alleen uit in hard fietsen, maar ook in ruzie maken. Het leek alsof ze in de gehele wielerwereld slechts één iemand vertrouwde: haar trainer en echtgenoot Patrice Ciprelli.
Zeer vaak leefde Longo op voet van oorlog met wielerbonden, wedstrijdorganisatoren, concurrentes en zelfs ploeggenotes.
De anti-Longo-stemming die in het peloton heerste, zorgde er eigenlijk voor dat de prestaties van deze Française extra indrukwekkend waren. Veel wielrensters hadden zo’n verschrikkelijke hekel aan Longo, dat ze tijdens wedstrijden bereid waren om hun eigen kansen op te offeren, om te proberen te voorkomen dat ‘die bitch’ zou winnen.
Imponerend
Ondanks al die tegenwerking won Longo drie maal op rij de Tour de France, plus een imponerend aantal wereldtitels en nationale titels, zowel op de weg als op de baan.
Toen Jeannie Longo in het najaar van 1989 stopte met wielrennen, ging er een zucht van opluchting door de wielerwereld. Die opluchting was echter van korte duur. Longo miste het wielrennen en maakte in 1991 alweer haar comeback in het internationale damespeloton.
De officiële reden van haar comeback was, dat ze heel graag nog de enige grote titel wilde winnen, die op haar palmares ontbrak: de Olympische titel. Daar slaagde ze in 1992 niet in. Het lukte haar wel in 1996.
Longo was toen al 37 jaar. Haar rivalen hoopten dat ze na het behalen van die Olympische titel eindelijk echt zou stoppen. Maar nee, ze ging gewoon door. Ze voelde dat ze nog te zeer verknocht was aan het wielrennen, om al definitief afscheid te kunnen nemen van haar sport.
Liefde
In de daaropvolgende jaren is haar liefde voor het wielrennen steeds erg groot gebleven en ondertussen vormden haar prestaties ook beslist geen reden om haar topsportcarrière te beëindigen. Zo werd ze in 2008 op 49-jarige leeftijd nog 4e in de Olympische tijdrit.
Het gezegde ‘wie ouder wordt, wordt milder’ lijkt de laatste jaren enigszins van toepassing te zijn op Jeannie Longo. Soms doet ze nog een felle uitspraak in de media, maar ze is beslist niet meer zo vaak het middelpunt van grote conflicten als vroeger.
Franse heks
De houding in het damespeloton ten opzichte van Longo is ook veranderd. Vroegere generaties wielrensters beschouwden haar als ‘De Vijand’. Indertijd noemde men haar ‘die Franse heks’ en ‘Madame Citron’. De huidige wereldtoppers, zoals Marianne Vos, spreken echter vaak met veel respect over Longo.
Inmiddels is de Française al 51 jaar en ‘still going strong’. Afgelopen zomer won ze het Franse tijdritkampioenschap. Dat was al haar 57e nationale titel. Volgende week komt ze tijdens het WK gewoon weer in actie tijdens de tijdrit en de wegrit.
| © NUsport/Rob de Haan |
Stel je vraag over dit onderwerp |
- Priester of profwielrenner
- De dood van een campionissimo
- De val van het fenomeen
- Fietsende broers
- Wielrenner en handelaar
- De list van Peter Post
- Een monnik in de disco
- De SS'er won het NK
- Bendeleider en topwielrenner
- De Siamese Tweeling uit Holland
- De machtsovername
- Achter de grote motoren
- De snor en het mes
- Wedstrijd van zwalkende zombies
- Daar kon geen doping tegenop
- Zingende wielrenners
- Op zoek naar wonderdoping
- Buckler bracht redding
- De val van Zoetemelk
- Met hulp van Joséphine
- Kampioen van het najaar
- Ooit zou hij rijk zijn
- Gehaat en bewonderd
- Vlaams cultuurgoed
- Sigaren, nachtclubs en knoflook
- Een dreigbrief in de Vuelta
- Mysterieuze brouwsels
- ‘Tsjielp, ik ben een vogel!’
- Dankzij de koolbladeren
- Armstrong werd verliefd
- Van stuntelaar tot tourwinnaar
- Vergiftigd in de Tour?
- De aarzeling van Armstrong
- De nachtbraker van het petolon
- De zegebloemen van Kroon
- De zelfmoord van een kampioen
- Liever poen dan roem
- De demonstratie van Cancellara
- De engel en de piraat
- Tabak, alcohol en topsport
- Het grote lekke banden-festijn
- Dansen op de Monte Zoncolan
- Hij was te goed
- De fietsende verzetsheld
- Verslaafd aan de Formule 1
- De Amstel Gold Raas
- Dankzij dat vervloekte gat
- ‘Ik zal jullie doodrijden!’
- Forever young
- Kampioen der kampioenen