De zegebloemen van Kroon

De renners in de Tour de France reden op 14 juli 2002 van Saint-Martin-de-Landelles naar Plouay. Zoals elk jaar trokken op die datum veel Franse coureurs ten aanval, die ervan droomden om op hun nationale feestdag de etappe te winnen.

© ANP

Uiteindelijk zaten er drie Fransen in de kopgroep. Toch zouden de hoofdrolspelers van die etappe juist de vier niet-Fransen uit de kopgroep zijn: Karsten Kroon, Erik Dekker, Raivis Belohvosciks en Servais Knaven.

Kroon was eerder tijdens die Tour al opgevallen door een aantal doldrieste aanvallen op momenten die tactisch gezien niet erg slim leken. Kroon werd tijdens die aanvallen gedreven door verdriet, woede en frustratie.

Gruwelijk nieuws

Een paar dagen eerder had hij namelijk het gruwelijke nieuws gehoord, dat een goede vriendin van hem tijdens haar vakantie, op haar verjaardag, totaal onverwacht was overleden. ‘Ik kon het niet van me afzetten, ik dacht er dag en nacht aan. Ook tijdens de koers,’ zo schreef Kroon in zijn boek ‘Kronieken’.

De Rabo-renner had gebeld met de vriend van de overleden vriendin. ‘Wat zeg je nou tegen iemand die zoiets heeft meegemaakt? Ik wist niets beters te verzinnen dan te zeggen dat ik zou proberen een rit voor hem te winnen. De bloemen zouden voor hem zijn.’

Eigenlijk leek het indertijd niet erg realistisch dat Kroon daadwerkelijk een rit kon winnen. Hij debuteerde dat jaar in de Tour. Kroon gold al jaren als een talent, maar tot aan de Tour de France had hij in 2002 nog zo weinig gepresteerd, dat veel wielervolgers er verbaasd over waren dat Jan Raas hem in de Tourploeg had opgenomen.

Meester-tacticus

Het was een mooie speling van het lot, dat Karsten Kroon op die ‘quatorze juillet’ juist Erik Dekker als ploeggenoot bij zich had in de kopgroep. De ervaren meester-tacticus Dekker had zich tijdens de voorgaande etappes verbaasd over de doldrieste aanvallen van Kroon en had toen al subtiel geprobeerd om zijn onervaren ploeggenoot ervan te overtuigen, dat hij wat slimmer moest gaan koersen.

Tijdens die etappe op de Franse Nationale Feestdag kreeg Dekker de kans om samen met Kroon een goed tactisch plan op te zetten.

In die Tour de France van 2002 was Dekker fysiek gezien nog niet helemaal in orde, als gevolg van zijn zware val tijdens Milaan-San Remo. Kroon was beter in vorm en Dekker had er daarom totaal geen problemen mee, om tijdens de finale van die Tour-etappe in dienst te rijden van zijn jonge ploegmaat.

Onschadelijk

De sterkste renner van de kopgroep was overduidelijk Belohvosciks. Gelukkig was deze Letse hardrijder tactisch gezien beslist niet de slimste coureur van de groep. Hij smeet met zijn krachten en maakte zichzelf zo onschadelijk.

Dekker en Kroon reden samen tactisch gezien een zeer slimme finale. Wanneer er een universitaire studie genaamd ‘Wielerkunde’ zou bestaan, dan zouden gegarandeerd de beelden van de tactische acties van dit Rabobank-duo getoond moeten worden in de collegezaal, als voorbeeld van een subliem tactisch spel.

Kroon won. Dekker kwam als derde over de finish. Servais Knaven werd tweede en zorgde er zo voor dat de Franse Feestdag dat jaar een Nederlandse Feestdag werd.

Die avond deed de zeer geëmotioneerde Kroon de zegebloemen in een doos en stuurde die op naar de vriend van de overleden vriendin.