Yoga, bier en chocolade

Fysiek gezien was hij één van de grootste talenten van België. Bij testen door sportartsen haalde hij fenomenale resultaten. Toch zou Koen de Koker nooit een Groot Wielerkampioen worden.

© ANP

De Koker was duidelijk geen topsporter met oogkleppen op.

Al jong vroeg hij zich af: waarom zou ik van m'n leven één grote strijd maken, met presteren als enig doel? Waarom maak ik er niet een zoektocht van, naar dingen die mij gelukkig kunnen maken?

Begin jaren '90 werd De Koker profwielrenner. In plaats van hier voor 100% voor te gaan, besloot hij deze carrière te combineren met een andere hobby van hem: zingen. De Koker profileerde zich als De Zingende Profwielrenner.

Magisch

Op zijn repertoire stond onder meer een nummer van Willem van de Graag, getiteld 'Luik-Bastenaken-Luik'.

Hierin zingt De Koker dat een toertocht of een criterium best aardig is, 'maar ze missen het unieke/ van een klassieker./ Zo is er één met grote faam/ en magisch is de naam./ Die moet je rijden/ niet te vermijden./ Ik heb het over Luik-Bastenaken-Luik/ Luik-Bastenaken-Luik.'

Ondanks zulke poëtische teksten die toch bijna het niveau van de grote dichter Sint Nicolaas benaderen, werd de zangcarrière van De Koker nooit een doorslaand succes.

Ondertussen kwam Koen helemaal in de ban van twee andere passies: yoga en meditatie. Toen hij al bijna een jaar niet meer had gekoerst, kwam hij op het idee om middels zijn fietstalent aan de mensheid te openbaren, hoe groot de kracht van yoga is.

Werelduurrecord

Hij zou in 1996 in Manchester het werelduurrecord van Tony Rominger aanvallen, dat op meer dan 55 kilometer stond. De Koker ging hiervoor niet voluit in training, neen, een puur spirituele voorbereiding moest volstaan. Uiteindelijk kwam hij een luttele 8 kilometer tekort om wielergeschiedenis te schrijven.

In de jaren die daarop volgden bleef de kleurrijkste wielrenner van België steeds op zoek naar uitdagingen in de wielerwereld, die hem 'plezant' leken. Zo fietste hij de Ronde van Burkina Faso, was hij als acteur te bewonderen in de wielerfilm Le Vélo de Ghislain Lambert en schreef hij voor het literaire wielerblad De Muur.

Blijkbaar had de levenskunstenaar Koen de Koker onderhand het gevoel dat hij De Weg Naar Het Levensgeluk had gevonden en wilde hij die inzichten met de rest van de mensheid delen. Zo werd hij een professionele 'trainer voor meer levenskwaliteit' en stelde hij zich verkiesbaar als politicus voor de toenmalige nieuwe partij 'Vivant'.

Massagesalon

Geheel in lijn met zijn filosofie, zijn eeuwige zoektocht naar het menselijk geluk, werd De Koker ook massagesalonhouder.

Daarover verklaarde hij in een interview met Brussel Nieuws: 'We willen de mensen van het leven doen genieten, want levensvreugde is het geheim van alles. In ons centrum proberen we zoveel mogelijk culturen te integreren. Zo hebben we onder andere Thaise, Afrikaanse en Chinese massages - en natuurlijk de chocolademassage.'

Jawel, bij de massagesalon van De Koker is het daadwerkelijk mogelijk om je met vloeibare chocolade, in plaats van olie te laten masseren.

Bier

Daarnaast experimenteerde hij ook met bier als massagemiddel. Hij deed dit onder het motto 'een Belg zonder bier of chocolade is toch maar een halve Belg'.

Nee, dit wielertalent bouwde nooit een groot palmares op. In plaats daarvan bouwde hij aan iets anders moois: een opzienbarend levensverhaal. Het is volgens mij hoog tijd voor een Bijbeldikke biografie over de fascinerendste renner die België ooit voortbracht: Koen de Koker.