De DJ van de Tour

Niet vaak was de Tour de France saaier dan in de eerste twee weken van deze Tour. Daar ben ik de Tourorganisatie, renners en ploegleiders erg dankbaar voor.

© anp

Hierdoor had ik namelijk veel tijd om een revolutionaire nieuwe methode te ontwikkelen voor het meeleven met wielerwedstrijden op tv.

Voortaan bestaat mijn standaarduitrusting tijdens Grote Wielerrondes niet alleen uit een tv en een laptop, maar ook uit een cd-speler en m'n cd-kast. Het idee is simpel: Tijdens de beruchte 'oortjesloze' etappe, de meest 'lazy' etappe van deze Tour, zocht ik bijvoorbeeld naar extreem 'lazy' nummers.

Summertime

In plaats van te luisteren naar tv-commentatoren die dertig keer de argumenten herhaalden waarom ze tegen de oortjes zijn, draaide ik nummers als 'Sunny Afternoon' van The Kinks: 'I love to live so pleasantly, live this life of luxury, lazing on a sunny afternoon. In the summertime! In the summertime!'

Toen Heinrich Haussler vrijdag de regen, de wind, de kou en de Vogezen trotseerde, werd hij in mijn kamer niet begeleid door tv-commentatoren die hoogstwaarschijnlijk klaagden dat de favorieten te passief koersten of dat de slotklim te ver van de finish lag. Haussler werd begeleid door het briljante gepingel van Ray Manzarek: The Doors klonken door mijn boxen met 'Riders On The Storm'.

Geïnspireerd

Tijdens de ploegentijdrit, toen de halve ploeg van Bbox-Bouygues in de greppel reed, vond ik het hoog tijd voor Sepultura: 'We shall arise!' Ik draaide het zo hard dat ze die pokkeherrie ook in Frankrijk moeten hebben gehoord. Mijn muziek heeft de Bbox-renners duidelijk geïnspireerd: een dag later won hun kopman de etappe en aan het einde van die week stond deze ploeg bovenaan het geldklassement.

Voor een aantal standaardsituaties heb ik inmiddels een standaardrepertoire. Elke renner die bergop durfde aan te vallen, liet ik begeleiden door Marvin Gaye & Tammi Terrell: 'Ain't no mountain high enough!' Bij elke gevaarlijke afdaling was het in mijn kamer de beurt aan Soundgarden met: 'Just like suicide!'

Kasseistrook

Tijdens de tweede week van de Tour begon ik zeer te hopen, dat er nog ergens in het parkoers een kasseistrook of toch minstens een straat met klinkers zou liggen. Niet omdat ik verwachtte dat daar eindelijk iets spectaculairs zou gebeuren, maar omdat ik dan een goede aanleiding had om die middag de complete dubbel-cd te draaien waarop 'Stones In My Passway' staat: 'The Complete Recordings of Robert Johnson.'

Zo heb ik nog allerlei songs klaarliggen, die wachten op het juiste moment. Als Lance Armstrong toch nog onmogelijke dingen in deze Tour gaat presteren, dan zal ik 'Forever Young' van Bob Dylan & The Band draaien. Als Armstrong en Contador ruzie op de fiets hadden gekregen, dan zou het tijd zijn voor Zack de la Rocha van Rage Against The Machine om te blèren: 'Fuck you I won't do what you tell me!'

André Hazes

Voor de eerste uren van de etappe naar de Ventoux heb ik ondermeer 'The Day Of The Lords' van Joy Division op het programma staan. Op de laatste zondag in Parijs zullen waarschijnlijk 'The End' van The Doors en 'Het Laatste Rondje' van André Hazes langskomen.

Ja, ik was de afgelopen weken meer bezig met het samenstellen van lijsten van songs, dan met het volgen van het algemeen klassement van de Tour.

Tot zondagmiddag. Tijdens de slotbeklimming naar Verbier bleven de boxen van mijn cd-speler stil. Bij die meesterlijke beelden zou elke vorm van muziek slechts storend zijn. Nee, tegen die geniale exploten van Contador, Schleck en Wiggins kon geen enkele zanger of componist op. Ik hoop dat mijn boxen deze woensdagmiddag ook stil zullen zijn.