Nederlands succes in de Giro

Wanneer het over Nederlandse successen in de Giro gaat, dan gaat het al snel over bergetappes met Van der Velde en Breukink in de hoofdrol. Of over sprintzeges van Van Poppel en Blijlevens. Veel minder bekend is het succes dat René Koppert boekte in de Giro van 1983.

Koppert was geen doorsnee coureur. Als jonge amateur zag hij wielrennen vooral als een aardige hobby naast z'n studie technische natuurkunde.

In het amateurpeloton moest hij 't opnemen tegen renners die al jaren voor hun sport leefden alsof ze al prof waren. De meeste concurrenten leken als levensmotto te hebben: De fiets, de fiets en verder niets.

Verdwaalde student
Opvallend vaak moesten die andere talenten echter toezien hoe de hoogste plek van het podium werd ingenomen door die 'verdwaalde student'.

Zowel op de weg als op de baan werd Koppert Nederlands kampioen. Daarnaast schreef hij, bijna spelenderwijs, een reeks klassiekers en etappes in Olympia's Tour op z'n naam.

Afspraak
René Koppert wilde best prof worden, maar niet tegen elke prijs. In het voorjaar van 1982 kon hij een contract tekenen bij de legendarische TI-Raleigh-ploeg.

Hij besloot die kans te grijpen, maar hij maakte met zichzelf wel een afspraak: Als 't bestaan als prof hem niet helemaal zou bevallen, dan zou hij gewoon weer het studentenleven oppikken.

Op 5 mei reed Koppert zijn eerste profkoers: De proloog van de Ronde van Romandië. Hij presteerde wat bijna onmogelijk leek: Hij won. In datzelfde jaar bevestigde hij zijn hardrijderskwaliteiten door ook de proloog van de Dauphiné Libéré te winnen.

Killersmentaliteit
Op basis van z'n eerste maanden als prof leek hij uitverkoren om De Grote Nederlandse Tijdrittopper voor de komende 10 jaar te worden. Z'n fans begonnen al te dromen over de Tourproloog, het werelduurrecord, enzovoort.

Toch waren er bij sommige wielerkenners twijfels of dit supertalent daadwerkelijk een superprof zou worden. Had Koppert wel de killersmentaliteit om in de harde profwielerjungle te overleven? Was hij wel genoeg gefocust op het wielrennen?

Tour d'Amour
Dat Koppert ook als prof veel interesse hield in andere zaken dan z'n wielerprestaties, demonstreerde hij op de dag van een tijdrit in de Giro van 1983.

Na z'n tijdrit was Koppert in een begeleidersauto gesprongen en weggereden, zonder enige toelichting aan z'n verbijsterde ploegleider, Bruno Reverberi, te geven. Pas 's avonds laat kwam René Koppert terug.

Wat was er aan de hand? Koppert was op zoek gegaan naar een meisje dat hij langs het parkoers had zien staan en hem blijkbaar had betoverd. Zijn ploegleider kon deze Tour d'Amour niet waarderen en strafte de renner door 'm uit de Giro te gooien.

Succesdag
Toch kon René Koppert de dag van die tijdrit achteraf beschouwen als de allergrootste succesdag uit zijn profwielercarrière. Een succesdag waarvoor hij zonder twijfel al z'n andere triomfen had willen inleveren.

Een succes waar wat hem betreft geen gele trui of roze trui of werelduurrecord tegenop kon: Hij had het meisje namelijk teruggevonden en zou later met haar trouwen.

Oogkleppen
In 1984 zou René Koppert zijn profcarrière beëindigen, op 23-jarige leeftijd. Hij had geen zin meer in een beroep waarin verwacht werd dat hij met oogkleppen op door het leven zou gaan. Koppert dook weer het studentenleven in, ditmaal niet als natuurkunde- maar als economie-student.

Hoewel hij afgeknapt was op het profwielrennersvak, bleef de liefde voor het wielrennen bij Koppert overigens wel overeind. Juist zijn nieuwe studiekeuze zou er jaren later voor zorgen dat de talenten van René Koppert niet helemaal verloren gingen voor de wielerwereld.

Hij maakte toen z'n comeback in het topwielrennen. Niet als profwielrenner, maar als penningmeester van de Nederlandse wielerbond.