De nieuwe wereldranglijst

Het gokken op wielerwedstrijden is nog populairder dan de wielersport zelf. Dat blijkt elke zomer, als half Nederland weer in de ban is van de Tourtoto's. Door Rob de Haan.

Hoewel ik al sinds m'n achtste bijna alles probeer te volgen, wat met wielrennen te maken heeft, heb ik nooit de neiging gehad, om aan één van die wielertoto's mee te doen. Ik hou niet van gokken. In mijn DNA lijkt het gen, dat miljarden andere mensen verleidt tot allerlei vormen van gokken, volledig te ontbreken.

Maarten Boogaard

Toch ontgaan de Tourtoto's mij nooit. In juni word ik altijd verdacht vriendelijk benaderd door allerlei kennissen, die mijn link met de wielersport kennen en die zelf de rest van het jaar nauwelijks het wielrennen volgen. 'Hey Rob, wat verwacht jij van de komende Tour? Denk je dat die Maarten Boogaard nog hoog gaat eindigen in het klassement?'

Rumsas

In indirect meespelen heb ik echter evenmin zin. Daarom heb ik meermaals mijn best gedaan, om mijn status als betrouwbare tipgever voor Tourtoto's onderuit te halen, door tamelijk onwaarschijnlijke voorspellingen te doen. Maar helaas sloeg dan vaak het noodlot toe. Zo riep ik voor de Tour van 2002 heel hooghartig dat 'natuurlijk Raimondas Rumsas op het podium gaat eindigen'.

Niet wetende dat Edita Rumsas zoveel liefde voor haar man had, dat zij tijdens die Tour alle politiecontroles zou trotseren en met een complete dopingapotheek achter hem aan reed. Met als gevolg dat hij inderdaad op het podium eindigde. In 2003 werd ik dus door nog meer Tourtoto-junks gestalkt, met de vraag of ik nog zo'n tip had, 'zoals vorig jaar die Rum-dinges...'

Fanatici

Buiten de Tourtoto's zijn er nog talloze wielerspelen, zoals Velobingo, Directeur Sportief, Veloquipe, Megabike en Gigabike. De meeste deelnemers daarvan hebben gelukkig mijn adviezen niet nodig. Onder hen zitten veel fanatici, die meer wielrenners uit hun hoofd kennen, dan Mahmoud Ahmadinejad koranverzen kent.

Ploegmaats

Als ik met zulke wielergokkers samen naar een koers kijk, denk ik weleens: 'Aha, zo moet een geheelonthouder zich na middernacht in een kroeg voelen.' Voortdurend worden de gesprekken onderbroken door warrige kreten als: 'Amai, ik ga verdomme vanavond die Devolder ontslaan!' Of: 'Aargh! Waarom rijdt Cancellara nou achter Dekker aan! Sukkel! Jullie zijn ploeggenoten!' En ja, in beide gevallen blijkt dat natuurlijk op hun fictieve team in één of ander wielergokspel te slaan.

Ik was dus beslist nooit een fan van die gokspelletjescultuur rond het wielrennen. Toch moet ik bekennen dat ik met ingang van dit seizoen, God erg dankbaar ben, dat Hij niet alleen het wielrennen, maar ook het wielergokspel heeft geschapen.

Ranglijst

Wat is het geval? Het conflict tussen de UCI en de Tour de France-organisatie zal geen enkele wielerliefhebber zijn ontgaan. Een pijnlijk gevolg hiervan is, dat de wielerwereld dit seizoen zit opgescheept met een officiële ProTour-wereldranglijst, waarvoor bijvoorbeeld in de Tour Down Under wel, maar in de Tour de France geen punten te verdienen zijn.

Ondertussen wil de Tour de France-organisatie een eigen wereldklassement opzetten, waar dan natuurlijk wel hun Tour, maar bijvoorbeeld niet de Ronde van Vlaanderen in zal zitten.

Daarom gingen veel fans, journalisten en renners, begin dit jaar op zoek naar een alternatief klassement, dat wèl een serieuze afspiegeling is van alle prestaties van de profwielrenners. En surfend op het internet vonden zij... de Cycling Quotient-ranking: Een wereldranglijst die zelfs completer is, maar ook correcter en sneller wordt bijgewerkt, dan ooit bij de professionals van de Internationale Wielerunie het geval was.

Fetisjisme

Waar kwam die geweldige CQ-ranking vandaan? Het bleek oorspronkelijk slechts een puntentelling te zijn voor het Belgische wielerspel Gigabike. De site wordt bijgehouden door een groep spelletjesjunks, die met een waar uitslagenfetisjisme bijna alle wielerwedstrijden op aarde in de gaten houden. Op zoek naar renners die hun fictieve wielerteam een paar puntjes kunnen opleveren in zo'n gokspel.

Die spelletjesstatus is CQ met ingang van 2008 volledig ontgroeid. Verschillende wielervakbladen publiceerden onlangs in hun seizoensgids bij de ploegensamenstellingen, achter elke renner, naast het aantal ProTour-punten, ook het aantal CQ-punten dat ze vorig jaar haalden. Voor mij is CQ nu al de enige wielerwereldranglijst die ik nog serieus neem. En zolang de bonzen van de UCI en de Tour-organisatie, verblind door hun eigenbelang blijven voortruziën, zal de glorieuze opmars van de CQ-ranking alleen maar voortgaan.