Voor wie nog nooit van Bibian Mentel gehoord heeft, echt waar: sta op, recht de rug, geef een ovationeel applaus, maak vervolgens een diepe buiging en bewonder.

© ANP

Door Hendrik Meijnders

Wat een vrouw!! Wat een leven, maar man, man, man, wat een leed. En wat een wilskracht om toch door te gaan, ondanks alles.

“Voor je dus begint aan mijn levensverhaal: haal even diep adem. Want je gaat mee op reis: dwars door de diepe dalen, maar ook zeker over heel hoge pieken. ..."

"Door mijn verhaal voor het voetlicht te brengen, hoop ik mensen te inspireren om altijd naar de mooie dingen in hun eigen leven te blijven kijken, hoe donker de situatie er ook uitziet.”

Beenamputatie

Mentel was zevenentwintig jaar jong en klaar voor de Olympische Spelen van 2002 in Salt Lake City toen ze een agressieve vorm van botkanker kreeg. Eigenlijk vreesde iedereen voor haar leven, de patiënt wilde vooral weten wanneer ze weer kon snowboarden.

Een levensreddende beenamputatie volgde. Exemplarisch: tegen alle medische adviezen in gleed Mentel vier maanden later op een plank weer van een berg af, om drie maanden daarna Nederlands kampioen te worden.

“Wel vroeg ik me af of deze zege wellicht meer zei over de kwaliteit van de Nederlandse top dan over de voortreffelijkheid van mijn persoonlijke prestatie.” Het tekent de nuchtere, zelfbewuste kijk op haar leven.

Vallen en opstaan

Vier keer (!) kwam de kanker terug. Even zo vaak herstelde Mentel. Vallen en wéér opstaan. Buigend riet is er niets bij. Ondertussen werd ze moeder, spatte haar relatie uiteen, kreeg ze een nieuwe vriend, startte ze haar eigen foundation, werd ze koninklijk onderscheiden en plande ze een voorgenomen huwelijk. Maar ook bleef Mentel al die tijd snowboarden op wedstrijdniveau, omdat die sport nu eenmaal verweven is met haar leven. Ze niet zonder kan.

Gedurende al die jaren lobbyde ze daarnaast rustig maar vastbesloten verder voor erkenning van het onderdeel Adaptive Snowboarding tijdens de Paralympics, ook dat met succes. Tijdens de Spelen van Sochi in 2014 maakt dit onderdeel deel uit van het programma.

Ondanks een woordenlijst opgesteld voor de snowboardleek, stuit je in ‘Met mijn goede been uit bed’ (zelfspot blijft kostbaar en goed!) soms op vaktermen die onbegrijpelijk zijn. Niet veel, maar toch.

Libelle-inhoud

Vaker doemt de vraag op hoe hoog het sportboek-gehalte van deze uitgave nou eigenlijk is? VIVA-stijl of Libelle-inhoud; lezen dat het spiraaltje zijn werk niet heeft gedaan (want zwanger) of over een coassistent die bij voorkeur niet aanwezig mocht zijn bij de bevalling, daar moet je van houden. Dat moet je willen lezen. Wie dat niet wil, kan dat een minpunt noemen.

Maar dan is daar weer die innemende lach, altijd op weg naar een volgend project. Vertelt ze haar zoontje vlak voor weer een vertrek naar het buitenland: “… dat ik niet anders kan dan gehoorzamen aan het ongelooflijke gevoel om niet voor niets geleefd te hebben, om met mijn talent en netwerk anderen op weg te helpen hun droom te verwezenlijken.” 

Het is één van de vele momenten waarop je zeggen kan dat de inspiratie zijn werk heeft gedaan.

Cijfer: 7

Met mijn goede been uit bed
Uitgever: Kosmos Uitgevers
ISBN-nummer: 9789021549057
Auteur: Elise G. Lengkeek
Pagina’s: 176
Prijs: 19,95 euro