Verslaafd aan de Formule 1

Al sinds zijn achtste is Koen Vergeer in de ban van de autosport. Over deze passie schreef hij eind jaren ’90 een prachtig boek: ‘De Formule 1-fanaat’. Onlangs verscheen er een uitgebreide en geactualiseerde editie van dit boek.

Vergeer was elf toen hij in Zandvoort voor het eerst een Formule 1-Grand Prix bezocht. Volop genoot hij van de ‘golvende lawine van lawaai, van snelheid, van een nagenoeg ontembare energie.’

Hij denkt weleens dat de eerste acht ronden van die Grand Prix het hoogtepunt van zijn leven waren. ‘Nooit meer is mijn geest zo geopend geweest, zo helder bewust en onbevangen tegelijk, op de rand van het weten maar nog ongeremd door angst.'

Ongeluk

Tijdens de achtste raceronde kwam er een einde aan die euforische sfeer, door een harde knal van een Formule 1-wagen tegen een vangrail. Koen Vergeer was getuige van het afgrijselijke ongeluk, waarbij Roger Williamson omkwam. ‘Ook dit was Formule 1’.

De klap van Williamsons auto tegen de vangrail bleef nog weken door het hoofd van Vergeer spoken. Toch zorgde die klap er niet voor, dat zijn passie voor de autosport verminderde. Hij ging plakboeken bijhouden, met ondermeer uitgeknipte foto’s en zelfgeschreven verslagen van de Formule 1-races.

Ondertussen bleef zijn verzameling speelgoedracewagens uitdijen. Op zolder had hij een Formule 1-circuit nagebouwd, waarop hij spectaculaire races organiseerde. De verschrikkelijkste ongelukken liepen allemaal goed af en zijn favoriete coureur, Jacky Ickx, werd elke keer glansrijk wereldkampioen.

Nigel Mansell

Vergeer beschrijft dat in de loop van zijn puberjaren zijn ‘kinderlijke, onbevangen hang naar de Formule 1’ afnam. Hij ging de sport van wat meer afstand volgen. Toen hij begin twintig was, raakte Vergeer echter weer helemaal in de ban van de Formule 1. Dat was vooral te danken aan de opkomst van Nigel Mansell, ‘The Lionhearted’.

Mansell was allerminst een doorsnee Formule 1-coureur. Hij was een working class hero die indertijd zijn huis had verkocht om zo aan geld te komen, om te kunnen racen in de Formule 3. Mansell was een zwoeger, een outcast en een clown.

Voor Koen Vergeer was Mansell een 'tegenstem in het steeds meer resultaatgerichte, commercieel en cool gestroomlijnde circus van Bernie Ecclestone.'

Memorabele coreurs

In ‘De Formule 1-fanaat’ beschrijft Vergeer uitgebreid allerlei memorabele coureurs en gebeurtenissen uit de Formule 1-geschiedenis. Prachtig is bijvoorbeeld zijn stuk over de betreurde Gilles Villeneuve, ‘de laatste romantische raceheld’.

Ook herbeleeft de lezer door de ogen van Vergeer de legendarische duels tussen Alain Prost en Ayrton Senna, oftewel ‘de beste versus de snelste’.

Een andere tweestrijd waar Vergeer veel aandacht aan besteed, is de strijd tussen Michael Schumacher en Damon Hill. Hierbij ligt de sympathie van Koen Vergeer volledig bij de Brit. ‘Hill, mijn held, de ploeteraar in wie niemand geloofde.’

Toen Hill in 1996 wereldkampioen werd, concludeerde Koen Vergeer: ‘Voor het eerst in al die jaren dat ik de Formule 1 van nabij volg, voel ik mijzelf een beetje wereldkampioen.’

Schrijfstijl

‘De Formule 1-fanaat’ is een geweldig boek dankzij de vele tragische, glorieuze en smeuïge verhalen die hierin worden verteld, maar ook dankzij de persoonlijke toon en de meeslepende schrijfstijl van Vergeer. ‘De Formule 1-fanaat’ is zo aanstekelijk geschreven dat zelfs veel autosporthaters, wanneer ze dit boek zouden lezen, passie zouden krijgen voor de fascinerende wereld van de Formule 1.

Titel: De Formule 1-fanaat (Geactualiseerde editie)
Auteur: Koen Vergeer
Pagina’s: 304
Uitgeverij: Amstel Sport

Bestel dit boek op Sportgeschiedenis.nl