Dat verdomde balletje

Waarom spelen zoveel Amerikanen golf? In zijn boek ‘560 boven par’ beschrijft Carl Hiaasen golf als een spel dat vaak verschrikkelijk ergerniswekkend is, maar tegelijkertijd ook verschrikkelijk verslavend.

© ANP

Ruim 30 jaar had de bekende Amerikaanse auteur Carl Hiaasen niet meer gegolfd.

Toen hij zijn oude hobby weer oppakte, besloot hij een ‘golfdagboek’ bij te gaan houden. Dit werkte hij uiteindelijk uit tot een tamelijk boeiend boek, dat doorspekt is met veel humor.

Tijdens het golfen vindt Hiaasen het spel bijna nooit leuk. "Elke keer als ik speel, wil ik er eigenlijk mee ophouden."

Maar wanneer hij toch weer één goede bal speelt, krijgt hij weer volop hoop en 'dan wil ik ineens niets liever dan verder spelen.' De ballen die hij daarna slaat, leveren hem echter weer volop ergernis op.

Obsessieve gedachte

Ondanks al zijn frustraties blijft hij toch keer op keer terugkeren naar de golfbaan. Het lijkt alsof hij bezield wordt door de obsessieve gedachte: ‘Ooit zal dat verdomde rotballetje op de golfbaan telkens precies doen wat ik wil!’

De golfanalyticus van CBS, David Feherty, beaamt dat golf een verschrikkelijke verslaving kan zijn: "Ja, het is net een drug, hè."

Uitgebreid beschrijft Hiaasen de gigantische golfindustrie die inspeelt op de droom van miljoenen Amerikaanse golfjunks, om ooit dat verdomde balletje onder controle te krijgen.

Er verschijnen natuurlijk talloze boeken en tijdschriften met golftips, en voor veel geld kun je lessen volgen bij beroemde golfleraren. Maar er zijn ook allerlei merkwaardige prullen te koop, die bedoeld zijn voor de bijgelovige golfspelers (en volgens Hiaasen is bijna elke golfspeler bijgelovig).

Wonderlijke krachten

Een voorbeeld daarvan is de ‘Q-link’, een eenvoudig uitziend hangertje dat over wonderbaarlijke krachten zou beschikken. Volgens de fabrikant bevat het voorwerp een speciale ‘resonerende cel’ die op de golfbaan ‘stress elimineert en concentratie bevordert’.

Voor de schitterende actieprijs van 899 dollar kan men de gouden versie van dit hangertje kopen. Hiaasen koopt uiteindelijk een keramische Q-link van ‘slechts’ 129 dollar.

Ja, dat zoveel Amerikanen aan golf doen, is duidelijk erg goed voor de economie van Amerika, maar het lijkt tegelijkertijd ook erg slecht te zijn voor het Nationale Humeur van Amerika. Alle dure ‘wondermiddelen’ leveren geen verbeterde golfprestaties op, maar wel veel extra frustraties.

Frustraties

De grote vraag is natuurlijk: zijn de frustraties die Carl Hiaasen beschrijft daadwerkelijk de frustraties die de meeste doorsnee amateurgolfers meemaken? Meermaals beweert Hiaasen in dit boek dat inderdaad elke golfer een gefrustreerde golfer is.

Als dat echt zo is, dan zou het geen slecht idee zijn om in winkels op verpakkingen van golfballen en golfclubs, net als op pakjes sigaretten, verplicht waarschuwingsstickers te plakken. De tekst hierop zou bijvoorbeeld kunnen luiden: "Kijk uit! Het gebruik van deze sportattributen is zeer verslavend en kan veel psychisch leed veroorzaken!"

Aan het einde van het boek is de visie van Carl Hiaasen echter milder geworden. Dat komt mede doordat hij dan vertederd is door z’n zoontje, die ook is gaan golfen. Zoonlief lijkt hier werkelijk lol in te hebben en heeft er ook talent voor.

De auteur concludeert daarom dat golf voor andere mensen best een ‘fantastische sport’ kan zijn. Maar ‘in handen van een perfectionist’ zoals Carl Hiaasen, is het 'een ergerlijke, de ziel vertrappende sport.'

Titel: 560 boven par. De rampzalige terugkeer van een hakker
Auteur: Carl Hiaasen
Pagina’s: 223
Uitgeverij: Amstel Sport

Bestel dit boek op Sportgeschiedenis.nl