De revolutie van de voetbalvrouwen

Vera Pauw is een vrouw met een missie: het Nederlands vrouwenvoetbal opstuwen in de vaart der volkeren. In de aanloop naar het EK schreef zij samen met Welmoed de Lang het boek 'De Voetbalvrouwen Komen Eraan'.

© ANP

Wie dit boek begint te lezen, moet zich vooral niet laten afschrikken door het voorwoord van Erica Terpstra. Daarin toont zij zich weer eens de Koningin van de Holle Frasen, door een overdosis grote woorden, clichés en uitroeptekens te gebruiken.

Vanzelfsprekend vertelt ze dat de voetbalsters 'Topmeiden' zijn en dat Vera Pauw een 'Groot compliment!' verdient. Ja, alles is kortom 'uniek', 'groots' en bovenal 'Fantastisch!'

Ander niveau

Wie na dit tenenkrommende begin toch verder durft te lezen, zal al snel merken dat de rest van dit boek van een heel ander niveau is. Vera Pauw toont in elk hoofdstuk aan dat ze een bondscoach is met een krachtige visie, die ze inhoudelijk sterk heeft onderbouwd, op basis van statistieken, sociologische onderzoeken, rapporten, praktijkervaring, enzovoort.

Op zeer leesbare wijze vertellen Pauw en De Lang hoe deze visie in de afgelopen vijf jaar bij het Nederlandse damesvoetbalelftal in de praktijk werd gebracht.

Kwantitatief

Puur kwantitatief gezien behoort Nederland al jaren tot de grote landen in het damesvoetbal. Maar liefst 115.000 meisjes en vrouwen zijn lid van de KNVB. 2300 van de 2800 Nederlandse voetbalverenigingen hebben één of meerdere meisjes- of vrouwenteams.

Volgens Vera Pauw hebben in de hele wereld alleen de VS en Duitsland een nog bredere basis en betere infrastructuur dan Nederland. Toch slaagden Nederlandse vrouwenvoetbalteams er merkwaardig genoeg bijna nooit in om internationaal aansprekende resultaten neer te zetten.

Sociologische redenen

Pauw wijt dit voor een groot deel aan sociologische en culturele redenen. Zelfs Nederlandse internationals kregen in hun sociale omgeving, maar ook bij hun damesvoetbalclubs, vaak teksten te horen zoals: 'Sloof je toch niet zo uit joh, het moet wel leuk blijven.' In Nederland werd vrouwenvoetbal kortom niet als een topsport gezien, maar als een hobby.

Vanzelfsprekend ergerde Pauw zich hieraan. Met allerlei cijfermateriaal toont ze in dit boek aan, dat haar sport natuurlijk wel die status van topsport verdient. Zo vergelijkt ze het vrouwenvoetbal met een sport die in Nederland door clubs, bonden, sporters en supporters wèl als een volwaardige topsport wordt gezien: dameshockey.

In die sport waren er in 2006 wereldwijd welgeteld negentien verschillende landen die één of meerdere interlands speelden. In het damesvoetbal waren er in datzelfde jaar meer dan honderdveertig landen die één of meerdere interlands speelden. Welke van die twee sporten zou dan eigenlijk het meest serieus genomen moeten worden als een internationale topsport? Inderdaad.

Oplossing

Een oplossing voor het chronische gebrek aan topsportmentaliteit binnen het Nederlandse vrouwenvoetbal, werd deels gevonden in het oprichten van een Eredivisie voor Vrouwen. Daarin werden vrouwenteams immers gekoppeld aan mannenprofclubs, waar automatisch al een topsportcultuur heerst.

Vera Pauw benadrukt echter dat de vrouweneredivisie geen doel op zich is, maar een middel om uiteindelijk Oranje beter te laten spelen. Een grote, duurzame doorbraak van het vrouwenvoetbal als topsport, kan volgens haar slechts op één manier bereikt worden: het grote publiek moet het nationale team op tv grote prestaties zien leveren.

Werkelijkheid

Zoals gezegd schreef Pauw dit boek al voor het EK. Haar droom werd tijdens dat toernooi werkelijkheid toen 1,7 miljoen Nederlanders de halve finale tegen Engeland live op tv zagen.

De toekomst moet uitwijzen wat de invloed van die wedstrijd zal zijn. Was het een kortstondige mediahype? Of komt de profetie van Pauw uit en wordt dankzij die wedstrijd het vrouwenvoetbal in Nederland voortaan algemeen geaccepteerd als een volwassen topsport?

Titel: De voetbalvrouwen komen eraan. Hoe meisjesdromen werkelijkheid worden
Auteurs: Vera Pauw en Welmoed de Lang
Uitgeverij: Tirion Sport
Pagina's: 112

Bestel dit boek op Sportgeschiedenis.nl