Op zoek naar avontuur

Ooit besloot Ralph Tuijn om van Nederland naar Azië te fietsen. Hij trotseerde tijdens die tocht bergen en woestijnen waar het meer dan 50 graden Celsius was.

Onderweg werd hij ondermeer bezocht door diarree, spierpijn, hoofdpijn, buikpijn, duizeligheid, kortademigheid en uitdroging. In Iran kwam hij terecht in een ziekenhuis, waar hij omringd werd door ratten en kakkerlakken. Ruim een maand lang moest hij elke dag kotsen.

Toen hij uiteindelijk thuis kwam, wist hij het zeker: zulke tochten wilde hij vaker maken. En indien mogelijk zou hij graag nòg extremere avonturen opzoeken!

Beroepsavonturier

Tegenwoordig is Ralph Tuijn beroepsavonturier. Zijn beroemdste expeditie is de Zeeman Ocean Challenge. Dit was een poging om solo met een roeiboot ’s werelds grootste oceaan, de Stille Oceaan, over te steken. Hierover schreef hij het boek ‘Zes Miljoen Slagen’.

Tijdens die solotocht was Ralph Tuijn nooit helemaal alleen: hij beschrijft dat hij volop gezelschap had van ondermeer zeeschildpadden, dorades, eendenmosselen, walvissen, vliegende vissen en witpunthaaien. Die haaiensoort heeft als bijnaam 'de ambulancedienst van de oceaan.' Als er een scheepsramp is, dan zijn zij als eerste ter plaatse. 'Zij ruimen de lichamelijke overschotten op en verlossen de nog levende, kansloze mensen uit hun lijden.'

Gezelschap

Al dat gezelschap had als voordeel dat Tuijn regelmatig zijn voedselvoorraad kon aanvullen met een stel verse doradefilets of een pan vol verse eendenmosselen. Dat was geen overbodige luxe, aangezien er tijdens Tuijns turbulente tocht allerlei dingen mis gingen met de voedselvoorraad die hij uit Nederland had meegenomen.

Verpakkingen raakten beschadigd. Er kwam vocht in. Toch zag hij zich genoodzaakt om vaak nog dingen van die oude voorraad te gebruiken. 'Als ik morgen ziek ben, dan weet ik niet meer wat de oorzaak is: de bedorven energiedrank, het stinkende palmvet of de beschimmelde sigaren.'

Voldoende avontuur

Tuijn heeft tijdens zijn roeitocht kortom meer dan voldoende avonturen meegemaakt om er een dik boek over vol te schrijven. Meermaals bewijst hij in ‘Zes Miljoen Slagen’ ook dat hij tamelijk goed kan schrijven; verslagen van sommige dagen lezen zelfs als hilarische columns. Toch is Tuijn er niet in geslaagd om de ervaringen van zijn meeslepende tocht uit te werken tot een boek dat voor mij als lezer van de eerste tot en met de laatste pagina meeslepend was.

Eén van de belangrijkste redenen daarvoor is, dat hij de lezer nauwelijks de kans geeft om psychologisch mee te leven met de hoofdpersoon. Wat bezielt hem nou echt om in eenzaamheid zulke extreme omstandigheden op te zoeken? Wat gaat er allemaal om in het hoofd van de held van dit verhaal, tijdens al die dagen waarop hij urenlang op die oceaan roeit? We komen daar erg weinig over te weten. Veel liever vertelt Tuijn bijvoorbeeld tot in detail over het repareren van defecte apparaten in z’n boot.

'De Nieuwe Fiets'

Tijdens het lezen van ‘Zes Miljoen Slagen’ moest ik meermaals denken aan het boek ‘De Nieuwe Fiets’ van Dirk Jan Roeleven, dat ik onlangs besprak. Vergeleken met de heldentocht van Ralph Tuijn was Roelevens tocht slechts een truttig fietstochtje. Maar dankzij zijn talent als verteller, in combinatie met zijn openhartigheid, is Roeleven er toch in geslaagd om zijn ervaringen tijdens zo’n ‘truttig tochtje’ uit te werken tot een beter en zelfs meeslepender boek dan het boek van Tuijn.

Titel: Zes miljoen slagen. In 281 dagen de Stille Oceaan over
Auteur: Ralph Tuijn
Pagina’s: 240
Uitgeverij: Nieuw Amsterdam

Bestel dit boek op Sportgeschiedenis.nl.