De held en zijn fiets

Hij rijdt de koers van zijn leven. Hij ziet af zoals hij nog nooit heeft afgezien. Ook al weet onze held dat hij dit voor het Algemeen Klassement niet hoeft te doen: van start tot finish zal hij gegarandeerd steeds zowel de koploper als de rode lantaarn zijn.

© anp

1247 kilometer is zijn eenzame tocht lang. Van Villar San Costanzo naar Amsterdam. Elke dag tekent hij zelf het parkoers van de volgende etappe uit. De eenzame fietser heeft één grote tegenstander op dit bergachtige parkoers: zijn zware rugtas.

Fanatisme

In zijn fanatisme om dat gewicht omlaag te krijgen, scheurt hij zelfs elke pagina die hij heeft gelezen in ‘Ik Was Nooit In Isfahaan’ van Tommy Wieringa uit dat boek.

Onze wielerheld heeft geen last van een ploegleider die via ‘de oortjes’ constant tactische aanwijzingen tegen hem tettert. Hij wordt begeleid door songs die hijzelf tijdens het fietsen zingt. Zijn dreamteam bestaat uit: ‘Iggy Pop als ploegleider, Lou Reed als mecanicien en Herman Brood als soigneur. Rock on wheels.’

Doorweekt

Bij deze eenzame tocht staan er natuurlijk geen juichende toeschouwers langs de kant die onze wielerheld hernieuwde moed kunnen geven. Behalve op één magisch moment in de Vogezen, tijdens een zware beklimming. De kleren van onze eenzame renner zijn doorweekt van de regen. Hij wordt steeds meer bevangen door de kou.

Zijn fietsstijl gaat steeds meer op zwalken lijken. Er zweeft een grote flard mist over de weg. En als hij die mist inrijdt, ziet hij ineens… drie supporters staan, die hij daar nooit had kunnen verwachten. "Ze staan er echt en niemand zal me geloven." Wie zijn die drie? Voor het antwoord op die vraag zul je toch echt het boek over deze tocht moeten lezen: ‘De Nieuwe Fiets’.

Materiaalpech

Waarom fietst onze eenzame held deze tocht? In de zomer van 1994 kreeg hij materiaalpech toen hij op z’n racefiets met een groep vrienden door Italië toerde. Een behulpzame passant loodste de pechvogel naar de werkplaats van de fietsenmaker en ex-coureur Gian Paolo Cucchietti. Die repareerde de fiets en weigerde daarvoor geld aan te nemen.

Als reactie hierop beloofde onze held plechtig: "Meneer Cucchietti, als ik ooit een nieuwe fiets koop, dan doe ik dat hier…!" Na een korte denkpauze voegde hij daaraan toe: "… en dan fiets ik ‘m naar huis, naar Nederland."

Italië

Twaalf jaar later weet hij nog steeds niet precies waarom hij die grote belofte deed, maar het lijkt hem wel hoog tijd om die in te lossen en dus stapt hij op de trein naar Italië.

Onze eenzame fietsheld is de documentairemaker Dirk Jan Roeleven. Zijn terugtocht naar Nederland leverde een verhaal op vol scherpe observaties en melancholische overpeinzingen.

Sentimenteel

‘De Nieuwe Fiets’ is geen gepolijst literair meesterwerk, maar wel een heel menselijk en mooi boek. Roeleven is soms erg sentimenteel, maar zijn verhaal blijft steeds meeslepend.

Het meeleven met de avonturen van de eenzame fietser werkt erg aanstekelijk. Bijna gevaarlijk aanstekelijk. Ondanks alle tegenslagen: Allerlei bergen die hij wil beklimmen blijken te zijn afgesloten, omdat er op de top nog te veel sneeuw ligt.

Weergoden

De weergoden lijken een complot tegen hem te smeden: Op opvallend veel plekken op zijn route is het noodweer. Hij is genoodzaakt om acties uit te halen die eruit zien alsof hij volslagen levensmoe is: In het noodweer daalt hij tussen scheurende vrachtwagens de bergen af.

Ja, in theorie lijkt dit boek eigenlijk één grote waarschuwing om nooit zo’n tocht te ondernemen met zo’n slechte voorbereiding als Roeleven had. Maar in de praktijk werd ik als lezer zo zeer meegesleept, dat ik verschrikkelijk veel zin heb gekregen om vanavond nog in een nachttrein naar Italië te stappen.

Om daar morgenochtend een fiets te kopen. En om daarmee vervolgens, op hoop van zegen, over de Alpen, de Vogezen, de Ardennen en de Herebrug, de weg naar huis te zoeken. On The Road, als een fietsende Jack Kerouac!

Internationale Treinen

Maar ik vrees dat wanneer ik dit in de praktijk zou brengen, een verslag van die reis nog veel eerder dan het verslag van Roeleven zou uitdraaien op een ode aan de Internationale Treinen, die zo behulpzaam zijn om een arme, uitgeputte, verregende fietser mee naar huis te nemen…

Titel: De nieuwe fiets. Villar San Costanzo – Amsterdam, 1247 km
Auteur: Dirk Jan Roeleven
Pagina’s: 222
Uitgeverij: L.J. Veen

Bestel dit boek op Sportgeschiedenis.nl.