De beste voetballer aller tijden

AMSTERDAM - Wie is de beste voetballer aller tijden? In Uffelte lijkt niemand daarover te twijfelen: Kuif den Dolder natuurlijk, de even mysterieuze als magnifieke rechtermiddenvelder van V.V. Uffelte.

Waarom loodste Kuif nooit Oranje naar een wereldtitel? Of AC Milan naar een Europacup? Waarom was zijn carrière zo kort? Deze grote vragen houden al decennialang de fans van Kuif uit hun slaap. Nico Dijkshoorn ging op zoek naar antwoorden op deze vragen en schreef daarover de roman ‘De tranen van Kuif den Dolder'.

Hierin wordt het beeld geschetst van een speler die nooit echt kon aarden in de voetbalwereld. Volgens ooggetuigen lag dat grotendeels aan hemzelf. Zo reageerde hij stoïcijns op elke vorm van voetbalhumor en had hij hele merkwaardige hobby's, zoals lezen. Ook in z'n familie begreep men niet wat Kuif bezielde. Zo verklaarde z'n broer Boet den Dolder: 'Ik vind dat smerig, lezen. Altijd al gevonden. Met bladzijden die je dan om moet slaan.'

Ouderwets
‘Ik vind het ook ouderwets. Treiteren is het, dat je aan het eind van de pagina bent en dan moet je hem zelf omslaan. Dat doen ze erom. En bibliotheekboeken, nou ja, daar heb ik het niet eens over. Dat je aan het papier ruikt wat de vorige lezer heeft gegeten. Ik ken mensen die bibliotheekboeken in bed lezen. Dan keer ik nog liever een vuilnisbak om in mijn bed.'

Kuif dacht daar heel anders over. Hij leende in de bieb ‘alles wat los- en vastzat'. Van romans van Bernlef tot en met de gids 'Schelpen die men vinden kan'. Ploeggenoot Douwe Kriebels is nog altijd verbijsterd als hij terugdenkt aan dat laatste boek:

Onzin
'Volwassen mannen, die met zo'n lulboek in hun hand over het strand lopen op zoek naar schelpen, waar ben je dan mee bezig? Je kunt alles doen als je aan de kust bent. Dode meeuwen zoeken en ze tegen hun kop schoppen, op een paal gaan zitten, hollen in de wind of tegen een wijf zeggen dat ze de enige is en haar daarna helemaal rauw neuken in de duinen, zeg maar de gewone dingen die je op het strand doet, maar schelpen zoeken... Dan spoor je niet. Zeker niet met zo'n boek.'

Nico Dijkshoorn bewijst in ‘De tranen van Kuif den Dolder' veelvuldig zijn virtuositeit als schrijver. Om de beurt vertellen inwoners van Uffelte een stukje van het verhaal vanuit hun perspectief. Het boek zit vol gepropt met verwijzingen naar ondermeer de voetbalhistorie en de literatuur. Ondanks alle kunstgrepen blijft deze roman echter steeds onweerstaanbaar soepel leesbaar.

Dorpsgemeenschap
Behalve een satirische ode aan de nostalgische verhalen die in elke voetbalkantine te horen zijn, is dit boek ook een satirisch portret van een gesloten dorpsgemeenschap, waarin de meeste bewoners als dagtaak hebben om elkaar te bespieden en over elkaar te lullen. De stijl waarin Dijkshoorn de interviews met de inwoners van Uffelte beschrijft, is vaak net zo humoristisch als Herman Brusselmans in topvorm.

Wie deze roman heeft gelezen zal bij de eeuwige vraag ‘Wie was de beste voetballer aller tijden' nooit meer aan Maradona, Cruijff of Pelé denken. Wat stelden zij immers voor, vergeleken met het fenomeen uit Uffelte?

Titel: De tranen van Kuif den Dolder
Auteur: Nico Dijkshoorn
Pagina's: 192
Uitgeverij: Nieuw Amsterdam

Bestel dit boek op Sportgeschiedenis.nl