Het geheim van het succes
| Uitgegeven: | 7 februari 2009 11:27 |
| Laatst gewijzigd: | 7 februari 2009 17:01 |
AMSTERDAM - Het verhaal van de grootste voetbalclub ter wereld begon in 1878 in Noord-Manchester. Dat deel van de stad was indertijd een industriële hel.
De inwoners ademden voortdurend de giftige dampen in, die werden uitgebraakt door een woud van schoorstenen. Overal was herrie en roet. De arbeiders ploeterden van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. De enige troost die zij hadden, kwam uit de fles.
Een aantal bestuurders van een treinenfabriek wilden iets aan deze omstandigheden doen. Zo moesten hun arbeiders een gezondere hobby krijgen dan alcoholisme: Ze besloten om een voetbalclub op te richten.
Beroemdste alcoholist
Die oprichters konden niet vermoeden dat hun anti-alcohol-bezigheidstherapie-clubje negentig jaar later de beste speler ter wereld zou voortbrengen. En al helemaal niet dat die zich vervolgens al snel ontwikkelde tot de beroemdste alcoholist ter wereld: George Best.
Jim White volgt in 'Manchester United - De biografie' de ontwikkeling van het armlastige arbeidersclubje, tot een bedrijf met een beurswaarde van meer dan een miljard pond. White is hierbij een geweldige gids, omdat hij zijn bevlogenheid als fan koppelt aan zijn kennis als journalist en aan de schrijfstijl van een geboren verteller.
Oertijd
Hij geeft de lezer weinig kans om zich te vervelen. Zo doorspekt hij de beschrijving van de oertijd van Manchester United met talloze anekdotes. De lezer maakt kennis met de sint-bernard-hond Major, die volgens een hardnekkige mythe een doorslaggevende rol in de geschiedenis van de club speelde. Maar de lezer maakt ook hooliganisme anno 1908 mee, waarbij de cavalerie met getrokken zwaard de menigte te lijf moest gaan.
Dankzij de betrokken schrijfstijl van White leest dit boek als meeslepende roman, met een voetbalclub als hoofdpersoon. Het wanbeleid van het United-bestuur tussen de beide Wereldoorlogen kraakt White met zoveel sarcasme af, dat het lijkt alsof hij zich er tot op de dag van vandaag nog elke dag aan ergert.
Op ontroerende wijze beschrijft hij de vliegtuigramp van 1958 in München. Lyrisch wordt White, als hij schrijft over de heilige drie-eenheid uit de jaren zestig: Bobby Charlton, Dennis Law en George Best.
Commercie
De succesteams van Alex Ferguson heeft White als journalist en fan van heel nabij gevolgd. Dit was ook de periode waarin Manchester United leek te evolueren van een voetbalclub met een kloppend hart, naar een commercieel merk. White heeft hier duidelijk zijn bedenkingen bij. Toch veranderde dit voor hem uiteindelijk niets aan de onweerstaanbare aantrekkingskracht die United heeft. White is nog steeds verliefd op de club. Net zoals tientallen miljoenen supporters overal ter wereld. En net zoals sterspeler Ryan Giggs.
Niet zonder pathetiek schrijft White: 'Spoedig na zijn sprankelende prestatie in Turijn in 2003 werd Giggs door Juventus een contract aangeboden waar hij zelf zijn salaris mocht noemen. Wat hij maar wilde, beweerden ze. Hij nam het geen seconde in overweging. United stroomde in zijn bloed. Hij was net zo'n grote fan van het instituut als de jongens die de laatste zeventien jaar zijn naam hadden gescandeerd.'
Vakliteratuur
Er is één doelgroep waarvoor dit boek eigenlijk verplichte vakliteratuur is: Voetbalbestuurders. De succesvolle geschiedenis van Manchester United is namelijk een duidelijk manifest tegen opportunistische voetbalbestuurders die vanwege het 'schokeffect' hun trainer ontslaan.
In de 130 jaar dat de club bestaat, gaf Manchester United driemaal een trainer de kans om jarenlang aan een team te bouwen: Ernest Mangnall, Matt Busby en Alex Ferguson. Dat lijkt het grote geheim van het succes van deze club: Deze drie trainers zijn namelijk gezamenlijk verantwoordelijk voor àlle 17 kampioenschappen die United won, plus alle Europacups.
Titel: Manchester United. De biografie
Auteur: Jim White
Uitgeverij: Thomas Rap
Pagina's: 456 pagina's
Bestel dit boek op Sportgeschiedenis.nl
| © NUsport/Rob de Haan |
- Totale bieromzet: 100.000 euro
- Fietser zonder benen
- Zonder te remmen
- Schoon genoeg gekroond tot NUsportboek van het jaar
- Messi, Schip en Diego: huh?
- Dikke lippen en bloedneuzen
- 75 keer De Kuip
- Leo en Gio sms'en met elkaar
- Bijna 2,4 miljoen kijkers voor Barcelona-AC Milan
- Jezelf voor de gek houden
- 'Ik mag en kan alles zeggen'
- 'Luiz' Suarez, tja…
- 10.000
- Truitjes
- Studio Spaan? Hi Ha Hondenlul!
- Het perspraatje in een huiskamer
- Op zoek naar het campingelftal
- Volley at the Valley
- Eén training: ruim 35.000 kijkers
- Hans Kraay jr. werd een dwaas
- Boogerd aan de slag voor de NOS
- Kluivert en Timmer presenteren Helden
- 'Zonder media is wielersport dood'
- Jij, Zlatan
- Hansie Hansie
- 'Je moet je vooral niet ergeren'
- 'Dan gaan wij óók los'
- Het lichaam van een aubergine
- Zeven noteringen = 76,8 miljoen
- KNVB gaat rustinterview Kuipers evalueren
- Verslaggever interviewt scheidsrechter in de rust
- Voetbalbijbel
- 'Zeiken hoort een beetje bij ons vak'
- 'Fuck you bitches!'
- Nieuw satirisch voetbalprogramma Henk Spaan
- 'Het is altijd kermis'
- Masseren met een deegrol?
- 'Dat durven ze niet aan bij de NOS'
- De magie komt uit de koffers
- Een Hans Kraaytje
- Café De Melkkit, Oostmalle
- 'Het risico af te gaan is hoog'
- 'Hij werd een ruïne van zichzelf'
- 'Een salto werd journaalopening'
- 'Je hebt genoeg gehuild'
- Acht uur slaap in drie nachten
- En Zlatan versloeg Jaap Stam
- De tranen van Rafael
- Tweehonderd dollar fooi
- Joop
Opinie
| Het laatste kunstje van de bijna-pensionado’s | |
|
'Ook in München zal ingezet worden op die ene oprisping van ijzervreter Didier Drogba of van de weer enigszins opgeleefde Fernando Torres.' |
Column Auke Kok
| Leuk: Van Marwijk-watching | |
|
'Tenminste, ik denk dus dat Van Marwijk dat denkt. En dat gaan we tot de eerste wedstrijd op 9 juni in Oekraïne dus steeds doen. Leuk spel.' |
Deze week in het magazine:
| Editie 20 |
|
|
- Exclusief Seedorf & Emanuelson |



