De Olympische Spelen in Holland

In 1928 waren de Olympische Spelen beslist nog niet de gelikte Greatest Show On Earth die we tegenwoordig kennen. Dat blijkt overduidelijk uit het boek 'Amsterdam 1928 - de Spelen in Nederland' van Paul Arnoldussen.

Veel tradities moesten nog worden uitgevonden. Zo had Amsterdam de primeur van het Olympisch Vuur, dat tijdens de Spelen constant op de Marathontoren zou branden. Dat was althans de bedoeling. De Heilige Olympische Vlam bleek daar echter verdomd weinig zin in te hebben. Telkens wanneer er tijdens die Spelen geprobeerd werd om die Vlam te ontsteken, was er nauwelijks vuur te zien, maar werd het publiek wel getrakteerd op een gigantische ranzige rookwolk.

Het merendeel van de toeschouwers en journalisten had weinig tijd om zich daar erg druk om te maken. Zij hadden genoeg andere problemen aan hun hoofd, zoals: Wat was nu in godsnaam de uitslag van de wedstrijd die ze zojuist hadden gezien? Tijdens de eerste dagen was de organisatie namelijk nog niet op het geniale idee gekomen, om consequent alle uitslagen in het Nederlands en het Engels om te laten roepen.

Scorebord
Het grote scorebord in het Olympisch Stadion hielp de toeschouwers en journalisten niet veel verder. De samenstellers van dat scorebord slaagden er in om de startnummers van de deelnemers, de tijden, de afstanden, enzovoort, zo warrig door elkaar te plaatsen, dat je bijna Hogere Wiskunde moest hebben gestudeerd, om daaruit de uitslagen op te kunnen maken.

Ook de sporters moesten de strijd aangaan met allerlei praktische problemen. Door een gebrek aan andere grote internationale wedstrijden, was er bij verschillende sporten bijvoorbeeld grote onenigheid over de exacte spelregels. Voor het begin van de wedstrijden stonden de deelnemers en juryleden vaak als kleine kinderen op een schoolplein te bakkeleien: wat mocht nu wel en niet?

Kunstwerken
Behalve sportwedstrijden werden er tijdens de Olympische Spelen in Amsterdam ook kunstwedstrijden georganiseerd, waarbij eveneens Olympische Medailles te verdienen waren. Een voorwaarde voor deelname was, dat de kunstwerken iets met die Olympische Spelen te maken moesten hebben. Dat bleek geen makkelijke opgave.

Arnoldussen vertelt: 'Menigeen maakte zich vrolijk over de krampachtige pogingen van de inzenders om enige relatie met sport te suggereren. Zo was er een dode kip te zien in de sneeuw, de gedachtengang was kennelijk dat het diertje was neergeschoten door een jager, dat een jager schiet en dat schieten tot de moderne vijfkamp behoorde.'

Spruitjeslucht
De verhalen die Arnoldussen opdiepte uit het archief, vertellen niet alleen veel over de toenmalige Olympische Spelen, maar geven ook een geweldig tijdsbeeld van Nederland in de jaren '20. Kijk uit wanneer je dit boek openslaat: de spruitjeslucht komt de lezer meteen tegemoet. Nederland was indertijd echt het land van dominees en kruideniers.

In de aanloop naar de Olympische Spelen van '28 was het de hobby van bijna alle politieke partijen, van gereformeerden tot en met communisten, om zware principiële bezwaren tegen die Spelen te bedenken. Na afloop van de Spelen was het de nationale hobby van de middenstanders, om te klagen dat ze veel minder geld aan die Spelen hadden kunnen verdienen, dan hen van tevoren zou zijn voorgespiegeld.

Onderzoekswerk
'Amsterdam 1928 - de Spelen in Nederland' is een licht herziene herdruk van het boek 'Amsterdam 1928 - Het verhaal van de IXe Olympiade', dat Paul Arnoldussen in 1994 uitbracht. Hij heeft daarvoor indertijd geweldig onderzoekswerk verricht. Misschien zelfs iets té geweldig. Arnoldussen had namelijk de neiging om zoveel mogelijk resultaten van zijn onderzoekswerk in deze 192 pagina's te proppen. Met als gevolg dat sommige hoofdstukken eerder op een opsomming van onderzoeksresultaten lijken, dan op een erg leesbaar verhaal.

Gelukkig zitten er tussen die onderzoeksresultaten van Arnoldussen echter ook telkens weer veel fascinerende anekdotes, die ervoor zorgen dat de lezer toch steeds verder wil lezen.

Titel: Amsterdam 1928 - de Spelen in Nederland
Auteur: Paul Arnoldussen
Uitgeverij: Thomas Rap
Pagina's: 192