Keizer en Van Iersel, een perfect strandhuwelijk

DEN HAAG - Beachvolleybalster Sanne Keizer (24) staat doorgaans tijdens wedstrijden mee te swingen op de muziek. Ook weet ze precies wie er allemaal in het publiek zit.

Haar beachpartner Marleen van Iersel (21), waarmee ze vanaf vrijdag op het WK in Stavanger staat, hoort niets en ziet alleen maar een net en twee palen.

Twee zielen, één gedachte: Londen 2012. Met de Olympische Spelen in Londen voor ogen hebben de extraverte Keizer en de ingetogen Van Iersel bewust voor elkaar gekozen. Allebei hadden ze tot vorig jaar september een andere beachpartner.

Past goed

''We kennen elkaar al heel lang, hebben in de zaal en later op het zand veel tegen elkaar gespeeld. Wij vonden dat we het beste bij elkaar pasten'', aldus Van Iersel.

Bondscoach Bert Goedkoop zag het ook wel zitten en het bleek meteen een ijzersterke combinatie. Dit voorjaar werden de blondines derde op de World Tour in Osaka en inmiddels staan ze verrassend zevende op de wereldranglijst.

''We hebben onze doelstelling voor 2011 - de top acht van de wereld - dus al gehaald'', grapt Keizer op een zonovergoten terras in Scheveningen.

Gemeenschappelijk

Naast de vele verschillen - ''Marleen staat veel te vroeg op en is veel te vrolijk 's ochtends'' en ''Sanne is een sloddervos en vergeet overal de dop op te doen'' - hebben de meiden één eigenschap gemeen. Ze willen allebei koste wat het kost winnen. Gezonde agressie noemen ze het zelf.

''Als wij geen gele kaart krijgen in een wedstrijd, is er iets mis'', beweert Van Iersel. Regelmatig krijgen de dames het in het veld aan de stok met tegenstander, scheidsrechter of wie er dan op dat moment ook in de buurt is. ''We gaan er gewoon beter door spelen'', zegt Keizer.

Legendarisch is inmiddels de aanvaring met de Braziliaanse toppers Juliana en Larissa in de halve finales in Osaka. ''Zij zijn de nummers één van de wereld, niemand durft wat tegen ze te zeggen'', vertelt Keizer.

Respectloos

''Maar ze waren zo respectloos. Lachten om onze fouten en zo. Dat doe je toch niet! Zag ik na een rally ineens Marleen een sprintje naar het net trekken. Ging ze toch tekeer! Ik moest ze uit elkaar halen.''

''Maar we gingen er uiteindelijk wel beter door spelen'', verdedigt Van Iersel. ''Zij zijn alleen nog een maatje te groot. Zij hebben een constant basisniveau. Wij hebben nog te veel pieken en dalen.'' Een voorspelling voor het wereldkampioenschap in Noorwegen, durft het tweetal dan ook niet te doen.

Het zal in Noorwegen in ieder geval een stuk kouder zijn dan in Scheveningen deze week. Denken ze wel eens met heimwee terug aan de warme zaal? ''Nooit, al regent het nog zo hard'', reageert Keizer fel. ''Je wordt nooit gewisseld als je je dag niet hebt en je kan lekker zelf de tactiek bepalen.''

Codesysteem

Om met elkaar te overleggen in het veld heeft het duo een uniek codesysteem bedacht. Woorden als 'prei' en 'wortel' bepalen waar de set-up moet komen. Dat systeem hebben ze geperfectioneerd door elkaar op de hotelkamer constant te 'overhoren'.

''Ja, af en toe zijn we net een getrouwd stel'', lacht Van Iersel, als ze achterop de stoere motor van Keizer stapt. ''Gelukkig hebben we hier in Den Haag allebei een eigen appartement.'' Keizer: ''Maar wel in dezelfde straat hoor!''