UEFA lacht, Oranje huilt

Alle bange voorgevoelens kwamen uit, vrijdagavond tijdens de loting voor de EK-eindronde. De voorgekookte gesprekjes met de EK-sterren van weleer vormden een perfecte opmaat voor het spel met de balletjes.

© ANP

Toen de rook was opgetrokken, bleken alle wensen van de hoofdrolspelers in vervulling te zijn gegaan.

Zo werd Europees en wereldkampioen Spanje, dat z’n trainingskamp al had geboekt vlak buiten Gdansk, op z’n wenken bediend, net als de UEFA die vooraf al aangaf de teams van Duitsland, Engeland en Nederland het liefst te zien opdraven in Oekraïne.

Een Duitse invasie in Polen lag om geschiedkundige redenen wat lastig, Engelse en Poolse hooligans liggen elkaar niet en het uitbundige Oranje-legioen trekt de grauwsluier weg die 365 dagen per jaar boven het treurige Charkov hangt.

Glunderen

De UEFA-officials hadden vrijdag in Kiev alle reden tot glunderen, ook al omdat de thuislanden Polen en Oekraïne niet in de zwaarste groepen werden geloot. Een vroege uitschakeling van de organiserende landen is voor een toernooi vaak de dood in de pot.

Intussen heeft Bert van Marwijk minder reden tot lachen. De laatste tegenvallende interlands kregen een passend vervolg in een loodzware loting waarbij alleen Denemarken een te nemen hindernis vormt. De duels tegen Duitsland en Portugal zijn prachtige affiches, maar met een ongewisse uitkomst.

Dat Duitsland momenteel wat verder is dan Oranje werd vorige maand pijnlijk duidelijk, met de Portugezen staan nog wat rekeningetjes uit 2004 en 2006 open. De schoppartij waarmee Oranje werd uitgeluid op het WK van 2006 staat ons nog helder voor de geest.

Groep des doods

Op poule B werd al snel het predicaat groep des doods opgeplakt en niet ten onrechte. Niet voor niets staat het kwartet landen in de top elf van de FIFA World Ranking. Tijdens de groepsfoto met vier heren viel er geen enkele lach te bespeuren op de monden van de verschillende bondscoaches.

Bij Bert van Marwijk al helemaal niet. Groepshoofd zijn biedt doorgaans veel voordelen, maar die vielen er nu niet te ontdekken. Gezeten in pot 2 kon je tenminste nog zwakke broeders als Polen en Oekraïne treffen.

Drie keer aantreden in Charkov is ook al een weinig aanlokkelijk vooruitzicht, met name voor de supporters die een overzichtelijke autorit naar het levendige Gdansk (1100 kilometer) ingewisseld zagen worden voor een twee keer zo verre reis naar Oost-Oekraïne, de anus van Europa. Charkov hangt van Sovjet-narigheid aan elkaar, op het centrale plein is een standbeeld van Lenin de belangrijkste bezienswaardigheid.

Uitzichtloosheid

De poule-indeling, met een grote grijns mede ‘gearrangeerd’ door Marco van Basten, doet denken aan vier jaar geleden toen in het Zwitserse Luzern Oranje voor het EK van 2008 werd gekoppeld aan de WK-finalisten Italië en Frankrijk.

In de aanloop naar de eindronde werd veelvuldig de uitzichtloosheid van die poule des doods aangestipt, maar de praktijk wees uit dat Oranje na twee duels al geplaatst was voor het vervolg. Aan dat scenario moet Van Marwijk zich maar vasthouden, hoewel Oranjes trackrecord tegen Duitsland en Portugal niet al te opbeurend werkt.

Veel zal afhangen van de inbreng van onze creatieve vijftaktmotor Sneijder, Van Persie, Robben, Van der Vaart en Afellay. Als dit kwintet heel en in vorm is, kan ook deze dodengroep zomaar transformeren in een poule des levens. Zelfs in Charkov.