Verslaafd aan JC

Sommige mensen kunnen geen dag zonder GTST of ATWT, mijn tv-avond is niet compleet zonder een dagelijkse portie JC, een voetbalsoap zonder weerga.

© ProShots

Woensdag ging ik er weer eens goed voor zitten. Veertiende jaargang deel XIV: hoe JC z’n Barcelonese berg afdaalt om eerst z’n zegen te geven aan twee Heilige Geschriften, vervolgens z’n discipelen WJ en DB moed inspreekt om daarna de confrontatie aan te gaan met de Farizeeërs die Ajax de afgrond in willen storten.

En het was weer smullen geblazen. Toen hij woensdag via het water aan kwam lopen bij het Olympisch Stadion, soepel wat brandende braambosjes ontwijkend, stortten enkele aanhangers zich aan z’n voeten om die te wassen en te kussen.

Ik meende in die kluwen enkele bekende mediapersonen te ontwaren, maar helemaal zeker wist ik het niet. Advies-apostel RK herstelde snel de orde waarna de menigte uiteenweek zoals de Rode Zee ooit voor Mozes.

Nukkig

Van het Apostolisch Weekblad tot aan de afgezant van de Jakhalzen, iedereen wilde wat van hem weten. Het zou een normaal mens vrij nukkig kunnen maken, maar JC niet. Die is het flitslicht al jarenlang gewend.

Zonder iemand ook maar iets wijzer te maken, keuvelt hij er lustig op los, zodat aan het eind van de dag ‘het balletje nog keurig bij het schuurtje ligt,’ om het maar in Cruijff-terminologie uit te drukken.

Een paar uur later bij de Tempel van de Toekomst dezelfde taferelen. Een bont gezelschap van zelfbenoemde voetbalschriftgeleerden, profeten, kreupelen, tollenaars, quootjesbedelaars en een hele dikke ex-keeper wachtte JC op.

Er werd aanbeden, er werd gepreekt, er werden constant dezelfde vragen gesteld door opperrabbijn FB, maar De Gezalfde gaf geen krimp. Ja, iemand had geopperd dat het misschien beter was dat de wegen van JC en Ajax zich zouden scheiden, maar welke afvallige apostel dat tegen hem gezegd had, bleef in het midden.

Terwijl het voet(bal)volk in verbijstering werd achtergelaten, schreed JC de tempel uit om op de grazige weiden even bij te kletsen met hoofdapostel WJ. Daarna wachtte het gevecht bij de Arena-tempel met twee van de vier Farizeeërs.

Patstelling

Terwijl de aftiteling van deze reallifesoapserie helaas al weer in beeld kwam, en het aftellen naar de volgende aflevering begon, stond ik wel even stil bij de crisis die Ajax nu al weer zo’n tien jaar teistert. En bij de huidige patstelling zonder weerga. Want waar ligt nu de feitelijke macht binnen de club?

Bij de rvc die niet met één mond spreekt, bij de ledenraad die opgesplitst is in een pro- en een anti-JC-kamp, bij directieleden wiens voortbestaan aan een zijden draadje hangt? Of toch helemaal bij JC die net doet alsof hij alles onder controle heeft en zich naar buiten toe nergens druk over maakt?

Zat vragen

Binnen Ajax weet niemand waar hij aan toe is. In het verleden werd getracht met het benoemen van commissies het tij te keren, maar de enige commissie die nu nog benoemd moet worden is een commissie die onderzoekt of er geen onderzoekscommissie moet komen die het nut van alle reeds opgerichte commissies onderzoekt.

Vragen zijn er zat, antwoorden slechts mondjesmaat. De crisis is compleet en wordt door de wisselvallige prestaties op het veld flink ondersteund.

Over een paar dagen vliegt JC weer terug richting Montjuïc, het plebs in verbijstering achterlatend. Als hij boven het Ajax-stadion zweeft, zal hij hoofdschuddend de rokende puinhopen in en om de Arena waarnemen.

"Vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen", zal hij dan zachtjes prevelen. Ajax nieuw leven inblazen wordt JC’s grootste inspanning sinds Lazarus. Laat hij er rustig de tijd voor nemen, ik kan de soap nog niet missen.