Sven 'kryptonite' Kramer

In een praktisch verlaten ijsstadion Thialf vertelde Sven Kramer na zijn derde plaats op de vijf kilometer nog even over zijn ideeën betreffende de komende tien kilometer van zondag.

© ProShots

Lang was het onzeker of hij die zou rijden, maar nu zei hij: “Ik denk het wel.” Daarna maakte hij iedereen wijs dat het goed voor hem was 25 rondjes te rijden.

Hij had geen verwachtingen (zijn eigen woorden). “Ik wil gewoon lekker relaxed die 25 rondjes rijden”, zei hij ook nog. Lekker 25 rondjes rijden. Sven Kramer. Cruisen, freewheelen, pierewaaien? Túúúúúúrlijk!

Op zondagmiddag, na een rondje of tien, kruiste hij voorlangs Douwe de Vries. Vijf rondjes later kwam Douwe weer in de buurt. Sven Kramer zag ‘m komen en Sven Kramer kende geen enkele twijfel meer.

De schaatsen schoten onder hem over het ijs, de mensen op de tribunes juichten - even was er die oude zindering van weleer - de speaker meldde de doorkomsttijden en Kramer zwaaide met zijn armen, zette nog eens aan, afkoersend op een tijd van iets boven de dertien minuten.

Doffe ram

Kramer nam een paar rondjes gas terug en ving zijn directe tegenstander zogezegd ‘op’. Douwe kwam dichterbij en hij zou eraan gaan, alleen wist Douwe dat zelf nog niet. Douwe deed zijn best en kreeg een ongenadige doffe ram voor zijn kanis.

Kramer versnelde, van rondjes 32 naar 31,4 en 31,1. De fans op de staantribune begonnen te loeien. Of zoals Kramer het in zijn eigen woorden zei: “Ik denk: 'ik laat hem even voorbij en geef er dan een klap op'.”

Ik wilde graag nog wat meer duidelijkheid en vroeg Kramer of hij daarmee bedoelde hem op te wachten en hem dan de genadeklap toe te brengen. “Ja”, antwoordde Kramer, “dat is het wel ja.”

En, vroeg ik, wist je van tevoren dat je ertoe in staat was, op je eerste tien kilometer sinds het WK allround van 2010? “Ja.”

Verpulveren

Deze ‘ja’, die klonk overtuigender dan elk woord dat hij de voorbije achttien maanden sprak. Alles was voor hem zo te zien en te horen net zoals vroeger: spelen met de tegenstander, hem dollen en die kerel verpulveren of op een andere manier lam leggen, net waar hij zin in had. Even voelde ik alsof iemand me terugschoot naar 2007.

Waarom had ik in godsnaam eigenlijk ook maar een seconde aan hem getwijfeld? Welk idee was er in mij gevlogen? Dat hij veranderd was? Ik had het aangenomen, die stroop om mijn mond. Jochie toch, mensen veranderen niet, de kern van Kramer is van kryptonite.

Zijn eindtijd op zondag was dan wel niet genoeg voor goud - die medaille greep Bob de Jong in een tijd die nog nooit op een NK afstanden was gereden (12.57,29) - maar de manier waarop Kramer terugkeerde op de tien kilometer vergrootte het gevoel bij mij dat hij veel beter is dan menigeen denkt. Zijn daarna tentoongespreide bravoure was als de spiritus op de smeulende kolen.

Vloeiende slag

De jeugdige nonchalance van vroeger was weer in hem gevaren. Kramer vertelde dat hij niet diep was gegaan. Ja, hij had ook wel harder gekund. En die vloeiende slag, die had hij trouwens ook weer te pakken. Had hij maar twintig rondjes voor nodig op zondag.

Met andere woorden: hij was ruim achttien maanden geblesseerd geweest, reed vervolgens een paar testwedstrijdjes en na twaalf wedstrijdkilometers afgelopen weekeinde in Thialf was de dynamiek weer terug in zijn slag, een slag waarmee hij de hele tien mee moet kunnen afleggen. Hij zei: “Ik weet nu dat ik weer gemakkelijk tien kilometers kan rijden.”

Hij zei het niet, maar hij heeft het dit weekeinde vast gedacht: die tien kilometer in Sotsji, die medaille is van mij. Er valt daar nog een wisseltje recht te zetten.

Moeilijk

En nog wat: dit zou hij niet nog een keer op deze manier doen. Deze tien kilometer was niet des Svens (zijn eigen woorden). Hij had namelijk niet geprobeerd een tijd neer te zetten waarop de anderen hun tanden maar eens lekker konden stukbijten, en daar had hij het wel moeilijk mee, dat zei hij ook.

Hij is dan wel blij dat hij nu rijdt zoals hij rijdt, maar hij denkt wel: fuck (eigen woorden), ik wil winnen. Hij stelde zichzelf gerust toen hij zei dat die tijden wel weer komen. “Misschien wel sneller dan verwacht, want het gaat nu zó goed.”

Laat ik zeggen: hij is overtuigd van zichzelf.