Sportieve bonden gezocht

NOC-NSF wil naar de top tien van het medailleklassement in 2020. Daarvoor moeten pijnlijke keuzes gemaakt worden, ten koste van de kleine bonden. Zijn die kleine bonden sportief genoeg in te zien dat zij het niet gaan redden, maar andere bonden wel.

© ANP

Als een Amerikaanse TV-dominee probeerde hij de harten van de aanwezigen te stelen. Bevlogen sprekend. Af en toe een stilte om zijn boodschap kracht bij te zetten. Soms zette hij misvattingen uit de pers gepikeerd recht; ze hadden het verkeerd begrepen.

Maurits Hendriks, de technisch directeur van NOC-NSF verkondigde zijn evangelie, hij presenteerde maandag op Papendal de uitkomsten van de Toptien Studie. Nederland moet in 2020 in de top tien van het Olympische medailleklassement belanden en moet daarvoor keuzes maken. Pijnlijke keuzes.

Uiterst onzeker

Juist om die pijnlijke keuzes draait de hele show. De politiek is om extra geld gevraagd, maar invulling van die wens is uiterst onzeker. Hoe dan ook moet er worden geschoven met geld. De ene bond moet inleveren ten gunste van de bond waar meer garantie op succes is. Uiteindelijk moeten ongeveer 82 medailles gehaald worden om het doel te bereiken.

De studie laat zien dat 96 procent van de medailles wordt behaald door acht bonden; schaatsen, zwemmen, judo, wielrennen, roeien, paardensport, hockey en zeilen. Grotendeels hebben zij dat op eigen kracht gedaan, zij krijgen slechts een kwart van het topsportbudget.

Hendriks zou die bonden graag nog beter ondersteunen, getuige ook zijn uitspraak maandag: ‘Het doet mij pijn dat ik zwemmen niet optimaal kan ondersteunen.’

Goedkeuring

Het liefst zou Hendriks vandaag nog beginnen met de succesvolle bonden nog succesvoller te maken. Maar dat kan niet. De organisatie van het NOC-NSF staat dat niet toe. De afzonderlijke bonden, ook de kleine, moeten een plan als het zijne goedkeuren.

Instemmen met het feit dat ze misschien iets van het topsport-budget moeten inleveren. Ten gunste van de acht andere bonden. Hoe de kleinere bonden daarover denken werd snel duidelijk. ‘We zullen ons er met hand en tand tegen verzetten’, zei Henk van Lint van de Triatlonbond.

Terwijl het toch topsport eigen is om keiharde keuzes te maken. Alles voor de top. Dankzij topprestaties gaan meer kinderen sporten, hebben ze een doel om na te streven.

Hendriks heeft het zo slecht nog niet gezien, maar is met handen en voeten gebonden aan de structuur van NOC-NSF. Vandaar dat hij politiek moet bedrijven. Draagvlak creëren, zijn boodschap in masseren om op het congres voldoende zieltjes achter zich te hebben.

Paaien

De studie vormt de inleidende beschieting voor een boodschap die alleen tussen de regels door te lezen valt, we gaan het topsportbudget anders verdelen.

Met verzachtende woorden en paaiende termen als samen sterk, elke bond moet hier sterker uitkomen en de sport moet het eens zijn, anders lukt het sowieso niet, probeerde Hendriks de bonden voor zich te winnen.

Er moet meer geld komen voor de succesvolle sporten. Het is een goede keuze om kwaliteit te belonen en verder te bouwen, ook binnen andere sporten, aan echte topsport.

Van den Hoogenband

Hendriks had een mooi verhaal, hij had grote medestanders in Pieter van den Hoogenband en Cor van der Geest.

Zij verspreiden zijn evangelie wel, het is alleen de vraag of zij de kleine bonden kunnen overtuigen. Of de kleine bonden sportief genoeg zijn om in te zien dat het terecht is dat vooralsnog de keuze niet op hen valt.

Richard Plugge is hoofdredacteur van NUsport.