Gezondheid voor Oranje
| Uitgegeven: | 1 januari 2010 12:41 |
| Laatst gewijzigd: | 1 januari 2010 12:41 |
Er komt een mooi voetbaljaar aan. Dat kan niet missen. De loting van de CL bracht ons twee absolute knallers, waar vooral José Mourinho en David Beckham naar uit zullen kijken. Milaan tegen Engeland, een mens blijft voor minder thuis.
Op Frankrijk na zijn alle competities nog helemaal open en als klap op de vuurpijl hebben we ons vierjaarlijkse FIFA-feestje, dit keer in Zuid-Afrika.
Een debuut voor het continent en gezien het ritmegevoel en de passie van de bevolking mogen we een kleurrijk en luidruchtig evenement verwachten.
Het Nederlandse clubvoetbal
In de Eredivisie gaat ’t allemaal nog wel. De toeschouwersaantallen zijn redelijk tot goed, de meeste wedstrijden hebben een hoge amusementswaarde en alle clubs strijden wel ergens voor. Of tegen.
FC Twente en PSV zijn de voornaamste kandidaten AZ op te volgen als landskampioen. Mochten de Tukkers met de eer gaan strijken, is dat een beloning voor jarenlang doordacht beleid. Het zou wat zijn: twee seizoenen achtereen een kampioen die niet tot de traditionele Top 3 behoort.
Welhaast onmogelijk
Aan de top komen is al een lastig karwei, er blijven een welhaast onmogelijke opdracht. FC Groningen en SC Heerenveen kwamen er ieder jaar een stapje dichterbij, maar zijn ver teruggevallen.
AZ lukte het, maar is het zoveelste voorbeeld dat het uiterst gevaarlijk is afhankelijk te zijn van één persoon. Zeker als die persoon zijn eigen realisme heeft. Ik vraag me af of de gemiddelde AZ-supporter nu blij is met die ene titel of kwaad is omdat zijn of haar cluppie kapot is gemaakt.
Door de bank genomen bestaat de kans dat er over 10 jaar weer een rijke Noord-Hollander opstaat en de gehele cyclus zich herhaalt.
Europees
In Europa is het Nederlandse voetbal tot een bedenkelijk niveau afgezakt. Uitgeschakeld worden door Belgische ploegen bewijst die stelling.
Binnen afzienbare tijd zal onze kampioen voorronde CL moeten spelen en dan in de beker zitten die kanonnenvoer is voor de nummers vier van de grote competities. Geen prettig vooruitzicht. Een incidenteel succesje in de Europa League is het hoogst haalbare.
Het is een logisch gevolg van de uittocht van talent. Steeds jonger kiezen onze beste spelers voor een avontuur in het buitenland.
Onomkeerbaar
Dat proces is onomkeerbaar. Het geld, de ambiance, de status en de ervaring, je kunt het ze moeilijk kwalijk nemen.
Klaas-Jan Huntelaar heeft het moeilijk in Milaan, Rafael van de Vaart heeft/had het lastig in Madrid, een half jaartje Eredivisie was voor beiden niet bespreekbaar. Zo liggen dus de verhoudingen.
Het enige voordeel is dat de jeugdopleiding nòg serieuzer wordt genomen en jonge talenten door het snelle verloop eerder een kans krijgen in de hoofdmacht.
Oranje
Het Nederlands elftal staat voor een zeer belangrijk, half, jaar. Zoals gebruikelijk bij plaatsing voor een groot toernooi rekenen wij ons direct tot de favorieten. Dat lijkt me wat overdreven.
Spanje heeft Fabregas op de bank en laat Raul thuis; Brazilië kan op de rechtbackplaats kiezen tussen Daniël Alves en Maicon: Frankrijk kan op de linksachterplaats kiezen uit Clichy, Evra en Abidal. Zoveel klasse en mogelijkheden hebben wij niet. Laten we ons dus niet rijk rekenen en realistisch blijven
Wij hebben te veel spelers van glas. En dat zijn nu juist de voetballers die een wedstrijd kunnen openbreken. Spelers ook waarvan wij het moeten hebben.
Afhankelijk
Nederland is geen team dat op de nul kan spelen en gokken op een countertje. Wij zijn afhankelijk van de ingevingen Van Persie, Sneijder en Robben. Wij moeten alles uit de kast halen om ze fit te krijgen.
Schakel voor mijn part Allah, God, Boedha, een medicijnman of zelfs Jomanda in. Maar doe wat aan de fysieke gesteldheid van deze mannen.
Hoopgevend is dat Marco van Basten in de aanloop naar het EK ’88 langdurig geblesseerd was geweest, redelijk fit aan het toernooi begon en uitgroeide tot de absolute uitblinker van het evenement. Laat die vergelijking niet liggen heren.
De fitheid van de spelers is dus erg belangrijk. Maar dat geldt ook voor u. En voor mijn persoontje. Derhalve wens ik een ieder in 2010: Gezondheid !
.
| © NUsport/Nico Snijders |
Stel je vraag over dit onderwerp |
- Wèèwéééjn
- De dood of de gladiolen
- Messi de grootste? Nee!
- Alles of niets voor ManU
- De prijzen worden verdeeld
- Ajax, meer rood dan wit
- Naar het buitenland
- Doodschoppen in het voetbal
- De familie Van Dijk
- Puyol moet Barcelona redden
- De klerelijer
- Onverwachte rivaal voor Bayern
- Wayne’s world
- 'Rafa' is de baas
- Mourinho en Van Gaal
- Kleurrijk spektakel in Angola
- Gezondheid voor Oranje
- Spanning terug in Premier League
- Goede wijn behoeft geen krans
- Het spoor bijster
- Messi en Valerón
- Romero en Waterreus
- Geen Primeur voor Wenger
- De play-offs
- Clarence in de lobby
- Een klassieker met ‘jongetjes’
- Controverse tussen twee steden
- Topscorer
- Complexen
- La commedia dell’arte
- Elia tegen Robben
- De oude man en het voetbal
- Vrouwen nog niet serieus te nemen
- Van Okudera tot Honda
- Barça – Real Madrid: 29 november!
- Geen perspectief voor tifosi
- Advocaat van de Duivel(s)
- De eerste Topper
- Hoeveel trainers halen de Kerst?
- De familie Verón
- Citizen Tévez
- Florentino Munsterman
- Das Ungeheuer & Psycho
- Vuvuzela en Rode Ster
- Verrassing!
- Carletto heeft de gave
- Cristiano Ronaldo en Ibrahimovic
- The class of '88
- Onze mannen in den vreemde
- De keerzijde van het succes
Maandag column
| Balgevoel | |
|
Maandag is voetbaldag bij NUsport. Columnist Menno Pot behandelt dan ook op de eerste werkdag van de week steevast hetzelfde onderwerp: Balgevoel. |