Een klassieker met ‘jongetjes’

Zondag staat Neerlands enige klassieker weer op het programma. Hoe goed PSV ook de laatste jaren heeft gepresteerd, hoe sterk FC Twente ook aan de weg timmert, hoe AZ het ook probeerde, door de bank genomen zijn Ajax en Feijenoord dè voetbalclubs van ons landje.

© ANP

Zij hebben de grootste supportersscharen, zij hebben traditie en zij hebben door de jaren heen het Nederlandse voetbal op de internationale kaart gezet.

In het verleden behaalde resultaten geven geen garantie voor de toekomst, maar voorlopig kunnen beide clubs teren op hun geweldige historie. En dat zal nog wel even zo doorgaan.

Jol & Been

De trainers staan voor hun eerste Klassieker. Als trainer. Been heeft ervaring als speler, hetgeen Jol ontbeert. Beiden zijn aan hun eerste seizoen bij de club bezig. Tot tevredenheid.
Mario Been heeft Feyenoord een enorme impuls gegeven.

Hij vindt zijn selectie goed, wil om de prijzen meedoen en zeurt niet over het gebrek aan geld. Kortom: geen woorden, maar daden. Been heeft een natuurlijke flair. Hij draait nooit om de zaak heen en geeft een heldere analyse na afloop van de wedstrijd. En hij behoudt te allen tijde zijn gevoel voor humor. Bij tegenslag wat cynischer, maar hij is een waardige Pietje Bel.

Martin Jol probeert het wel met humor, maar heeft daar minder talent voor. De Scheveninger heeft veel meer bagage als trainer. Hij heeft in Engeland en Duitsland vakwerk afgeleverd en krijgt bij Ajax, eindelijk, de kans zich in z’n geboorteland te bewijzen op het hoogste niveau.

Jol blijkt een vader-figuur ten opzichte van z’n spelers. Gezien de gemiddelde leeftijd van de selectie geen overbodige eigenschap. Maar ook taktisch kan je hem om een boodschap sturen.

De omzetting in de rust van het duel met AZ getuigt van inzicht, al kun je je afvragen waarom hij niet zo begonnen is. Jol is tijdens werkuren steevast in trainingspak gehuld. Zijn geprononceerde kinnebak en norse uitstraling hebben veel weg van Tony Soprano. Er staan dus twee karakters langs het veld.

Vlaar en Van der Wiel

Been kan dit seizoen weer beschikken over Ron Vlaar. Laten we hopen dat de jonge verdediger (24) eindelijk eens een jaargang fit blijft, dat is hem bij Feyenoord nog niet gelukt. Twee zware knieblessures moest de Hensbroeker overwinnen.

Twee keer maandenlang revalideren. In je eentje. Dat is een helse opgave, maar Vlaar heeft een positieve instelling en is absoluut geen ‘zeikertje’. Hij staat er en doet het redelijk tot goed. De wereldgoal die hij in het Bekertoernooi maakte tegen Harkemase Boys was een symbolische afsluiting van een voor hem verschrikkelijke periode.

Ook Ajax had een geblesseerde, maar die was wonderlijk snel weer hersteld. Het berust allemaal op een misverstand. Zelfs met een lichte hersenschudding mag je niet vliegen. Maar je kunt wel snel beter zijn. Hoe het ook in elkaar steekt, de schoonheidsprijs verdient het niet.
Ik ben erg benieuwd hoe dat in de kleedkamer gaat na deze affaire.

Ooit zat ik in een kleedkamer waar één van de spelers vergeten was zijn teennagels schoon te maken. Hij gaat sindsdien als ‘randje’ door het leven. Ik stel me zo voor dat Jol bij het bekend maken van de opstelling zegt: “Twitter, rechtsback”. Belangrijker is de ontwikkeling van Van der Wiel, en die is stormachtig. Een vleugelverdediger met een dubbele schaar en een individuele actie is zeldzaam. En hij scoort en geeft assists. Een enorme aanwinst.

Eigen kweek

Van der Wiel is een product van de Ajax-opleiding. Net zoals Stekelenburg, Anita, De Jong en Emanuelson dat zijn. En in mindere mate Vertonghen en Alderweireld. De Amsterdamse school heeft een reputatie hoog te houden en en beantwoordt daar op deze manier aan.

Feyenoord doet daar niet voor onder. De imponerende Fer, De Guzman, Leerdam, Wijnaldum, Biseswar en natuurlijk ook Giovanni van Bronckhorst zijn allemaal zelf opgeleid.
De doorstroming van zoveel jong talent heeft niet alleen met het aanbod te maken.

De financiële positie van beide clubs is er ook debet aan. Ik vind het in ieder geval een héle goeie ontwikkeling. Na tegen elkaar gespeeld te hebben op De Toekomst en Varkenoord mogen de ‘jongetjes’ het nu op het hoogste nationale niveau tegen elkaar op nemen.