Geen perspectief voor tifosi

Ooit was de Serie A de sterkste voetbalcompetitie ter wereld. De beste voetballers speelden in Italië. Diego Maradona en Marco van Basten waren de exponenten van het sterrenensemble, de tribunes zaten vol en Milan en Juventus heersten in Europa.

Het kon niet op en iedere zichzelf respecterende speler wilde dolgraag naar de laars. Ambiance, goeie salarissen, status en het dagelijks leven maakten Italië tot het voetbalwalhalla.

De traditionele topclubs delen nog steeds de lakens uit, maar Europees gezien is men overvleugeld door Engeland en Spanje.

Uitverkoop

Het was pakweg twintig jaar geleden ondenkbaar dat een topvoetballer Italië verliet. Je kon het nergens beter krijgen. De ommekeer zette zich eigenlijk in met de transfer van Zinedine Zidane van Juve naar Madrid in 2001. De Serie A was niet langer onaantastbaar.

Maar wat er deze zomer gebeurde had niemand voor mogelijk gehouden. De zeer kapitaalkrachtige clubs uit Milaan lieten hun beste voetballer vertrekken.

Zlatan Ibrahimovic was afgelopen seizoen de onbetwiste leider van Inter. Deze club smacht naar Europees succes. De steenrijke voorzitter Moratti haalde José Mourinho om zijn idealen te verwezenlijken, maar de verkoop van de lange Zweed strookt niet met die gedachte.

Ibra was tè overheersend en rechtsback Maicon klaagde dat alles om Zlatan draaide. Hij voelde zich miskend. Het lijkt me makkelijker een andere back te halen dan Ibrahimovic te vervangen, maar toch koos Inter voor Samuel Eto’o en een zak geld. Onbegrijpelijk gezien de ambities en de financiële draagkracht!

Geweldenaar

Milan maakte het nog bonter. Een vertrek van geweldenaar Kaká! Ik dacht dat alleen Roma in aanmerking kwam omdat hij dan in het Vaticaan kon gaan wonen. Maar de transfer naar Madrid geeft aan dat zelfs bij Milan de bodem van de schatkist te zien was.

Niet meer want de Braziliaan zorgde dat er weer een aardig laagje op de bodem ligt. Dat laagje blijft redelijk in tact, want voorlopig wordt er niet veel uitgegeven. Huntelaar is natuurlijk een koopje. Maldini is gestopt, maar de selectie blijft op leeftijd. Berlusconi heeft duidelijk meer met jonge vrouwen dan met jonge mannen.

Juventus investeerde wel. Diego werd voor veel geld weggehaald bij Werder Bremen en Arsenal is afgetroefd in de strijd om de Braziliaanse international Felipe Melo. Verder kwamen de verdedigers Cannavaro en de Urugyaan Martìn Càceres.

De ‘Oude Dame’ heeft een tikkie gehad van het omkoopschandaal en hunkert naar succes. De selectie is redelijk, maar niet bovenmatig getalenteerd. Diego en Del Piero zijn de smaakmakers. Zij staan echter ook de doorbraak van één van de weinige Italiaanse talenten in de weg: Sebastian Giovinco.

De Azzuri

Niet alleen de Serie A is gedevalueerd ook de nationale ploeg sukkelt. De Confederations Cup was een drama en de vriendschappelijke interland tegen Zwitserland toonde geen verbetering. Eén relatieve nieuweling deed mee: Simone Pepe van Udinese, maar die is al 26 jaar. Voor de rest doet ook Lippi het met de ouwe hap.

De strijd om de Scudetto zal opnieuw gaan tussen Inter, Juventus en Milan. Genua verloor goalgetter Diego Milito aan Inter en dat verlies weegt zwaar. Roma doet het wederom met Totti, maar zag Aquilani - wel een talent - naar Liverpool gaan.

Kortom, op Juventus na is geen club er sterker op geworden. Er kan nog een heleboel gebeuren op de transfermarkt, maar de interesse van bijvoorbeeld Milan voor Cesc Fabregas is eerder om de supporters rustig te houden dan gemeend.

Sneijder

De belangstelling van Inter voor Wesley Sneijder is wel serieus, maar Mourinho wil hem hebben als vervanger voor de geblesseerde Esteban Cambiasso en dat is geen goeie binnenkomer. Wat als Cambiasso weer fit is? Het is bij het schrijven van deze column nog niet bekend of de transfer rond is.

De toeschouwersaantallen in Italië zijn de laatste jaren schrikbarend gedaald. Er is een schrijnend gebrek aan Italiaans voetbaltalent waardoor de selecties steeds ouder worden. Europees gezien moet het land het duidelijk afleggen tegen de Engelse topclubs en Madrid en Barça.

Daar lijkt ook geen verandering in te komen. Nederland treurt omdat het de aansluiting met de Europese subtop aan het verliezen is. Het ooit voetbalgekke Italië rouwt omdat er geen enkel toekomstperspectief is.