Vuvuzela en Rode Ster

Het gedrocht dat zichzelf Confederations Cup noemt sleept zich naar het einde. De continenten zijn vertegenwoordigd en daar is veel mee gezegd. De competities in Europa waren slopend, die in bijvoorbeeld Brazilië en Amerika lopend.

© anp

Verrassingen genoeg en dat houdt ook in dat er teleurstelllingen waren. Met name van wereldkampioen Italië werd er wel wat meer verwacht. De crisis beperkt zich daar niet tot de economie. Een elftal van oude mannen, waar maar geen talent wil doorbreken. Iedere deelnemer heeft iets te vieren, Italië helemaal niets.

Pozzo en Lippi

Toen Lippi werd teruggehaald als bondscoach was men er in Italië van overtuigd dat hij in de voetsporen zou treden van zijn illustere voorganger Vittorio Pozzo, die het land twee keer de wereldtitel bezorgde. Niets blijkt minder waar. Lippi heeft halsstarrig vastgehouden aan de spelers waarmee hij in Duitsland zegevierde.

Maar de sleet zit erop. Op de voortreffelijke Bufon na hebben de meeste 'oudjes' hun beste tijd gehad. Er is echter geen opvolging. De 18-jarige Davide Santon van Inter is de enige teener in de selectie, maar de linksachterpositie wordt vergeven aan Grosso of Dossena. Drie spelers voor één plek en de jongste mag het trainingspak aanhouden.

Fiorentina heeft ooit Antognoni en Baggio voortgebracht. Nu heeft de club in Montolivo weer zo'n voetballer, maar spelen doet hij zelden onder Lippi. Hij is 24 jaar en geldt als een groot talent, maar heeft nog geen tien interlands gespeeld. Er is dus geen enkele doorstroming bij de Italianen. Of er is geen talent of de coach durft niet. Na de zeer teleurstellende resultaten in Zuid-Afrika heeft Lippi geen keus meer: hij moet verjongen.

El Hadary en Booth
Egypte zorgde voor een grote surprise door de Wereldkampioen te verslaan. Dat was redelijk verdiend, maar hoofdzakelijk te danken aan keeper El Hadary. Iedere doelman heeft in z'n carrière een dag dat-ie onpasseerbaar is. El Hadary had die dag tegen Italië en was voor even de held van de natie. In Caïro brak spontaan een volksfeest los.

Het Afrikaanse voetbal zit nog steeds in de lift en wordt volwassener. Resultaat van spelers in de grote competities. Zuid-Afrika komt volgend jaar nog te vroeg, maar een Afrikaanse wereldkampioen is een kwestie van tijd.

Zuid-Afrika zelf heeft een matig team, maar het enthousiasme op de tribunes vergoedt veel, zo niet alles. Wat stralen die mensen een plezier uit, hartverwarmend. Dat de toegangsprijzen voor de meesten niet te betalen zijn kon de FIFA natuurlijk niet weten. Dat is ook moeilijk in te schatten als je in een vijfsterren hotel zit.

De boomlange verdediger Booth is de enige blanke in het team en razend populair. Als-ie balbezit heeft - meestal erg kort - scandeert het over het algemeen zwarte publiek luidruchtig zijn naam en dat heeft iets vertederends.

Parker en Bradley

De grootste verrassing was natuurlijk de uitschakeling van Europees kampioen Spanje. Een recordaantal wedstrijden ongeslagen en dan verliezen van Amerika is niet logisch. De Spanjaarden staan weer op koud zeil en zullen hun les geleerd hebben.

Winnen van Amerikanen is moeilijk. Geen land ter wereld heeft zo'n topsportmentaliteit, alleen de Duitsers komen in de buurt. Als ijshockeyspelers gooien ze zich voor de bal en dat heeft niet veel met voetbal te maken, maar geeft wel de wil om te winnen aan.

Vader en zoon Bradley spelen hun eerste 'belangrijke' finale en dat doe je het liefst tegen Brazilië. Een land dat een onuitputtelijke stroom talent bezit, maar toch iets van z'n brille aan het verliezen is.

En dan de vuvuzela. Geluiden die een mens niet kent storen over het algemeen. Maar olé, olé, olé is ook niet altijd leuk en een wave voor je neus is voor de voetballiefhebber storend, want je wilt gewoon naar een wedstrijd kijken.

De scheids afzeiken

De commentatoren hebben er eveneens last van. Niet dat ze stoppen met aanmerkingen op de arbitrage. Dat is heden ten dage het belangrijkste commentaar. De scheids afzeiken. Lekker makkelijk. Maar het heeft ook invloed op hun algemene kennis.

Jan Roelfs zei dat Bernard Parker van Zuid-Afrika niet meer voetbalde voor ex-europacupwinnaar Rode Ster Belgrado. Die club was namelijk opgeheven en heette nu Crvena Zvezda. Ik denk niet dat de vuvuzela er iets mee te maken heeft, maar Crvena Zvezda betekent in het Servisch, inderdaad: Rode Ster