Het uitgekiende beleid van Porto

FC Porto redde het niet tegen grootmacht Manchester United. Na de verrassende 2-2 op Old Trafford, hing een surprise in de lucht, maar zover liet het zakelijke ManU het niet komen. Het maakte nog maar eens duidelijk hoe de Europese verhoudingen liggen.

Toch bleef het tot het einde spannend, want één lucky goal en alle voorbeschouwingen hadden in de prullenbak gekund. Na het zinderende duel tussen Chelsea en Liverpool valt iedere wedstrijd tegen, maar daar hebben ze bij United geen boodschap aan en Portugezen hebben maling aan wat anderen van ze denken

Braziliaanse connectie
Dat Porto al jaren tot de Europese (sub-)top behoort, is een klein wonder. Het aan- en verkoopbeleid van de club verdient veel respect. Een scala aan goeie voetballers heeft Porto het laatste decennium verlaten. De tol van de knappe prestaties. Alleen al bij Chelsea spelen vier oud-spelers: Paulo Ferreira, Ricardo Carvalho, Deco en José Bosingwa.

Maar ook de sterke centrale verdediger Pepe van Real Madrid en spelmaker Diego van Werder Bremen komen bij de club vandaan. En zo zijn er nog wel een paar te noemen. De noord-Portugezen weten steevast een hoge transfersom te bedingen. Dat duidt op een gezonde handelsgeest.

Maar nog belangrijker is dat de vertrokken voetballers ogenschijnlijk moeiteloos worden vervangen door nieuwe. Zij hebben een Braziliaanse connectie die voor een haast onuitputtelijke stroom talent zorgt en financieel lucratief is voor de club. De heerschappij in Portugal is het resultaat van uitgekiend beleid en een neusje voor, betaalbaar, talent.

De beste van Europa
In 2004 won FC Porto de Champions League door AS Monaco in een eenzijdige finale met 3-0 te verslaan. Maar de club dankt zijn Europese faam hoofdzakelijk aan de winst op de torenhoge favoriet Bayern München in 1987. De Duitsers namen simpel de leiding en er leek geen vuiltje aan de lucht voor Lothar Matthäus en zijn mannen. Tot het moment van Rabah Madjer in de 77ste minuut. Een moment dat hem eeuwige roem zou verschaffen.

De Algerijn kreeg plotseling de bal, op nog geen drie meter van het vijandelijke doel. Hij stond met zijn rug naar de goal en de bal viel net achter hem. Madjer deed iets dat niemand verwachtte, zeker de tegenstander niet. In plaats van zich om te draaien, hakte hij de bal tot ieders verbazing met zijn rechterbeen in het doel. Een historisch moment ook. Na de penalty van Panenka en de omhaal van Van Basten had de voetbalwereld nu ook het hakje van Madjer.

Platini
Evenals Nederland barst het Portugese voetbal van het talent. De nationale teams zijn erg sterk, al doet Portugal het even wat minder in de kwalificatie. In tegenstelling tot de Nederlandse clubs doet FC Porto het wel goed in Europa. Daar komt volgens Sport 1-analyticus Louis van Gaal snel verandering in.

Hij is eigenlijk van geen der halve finalisten in de CL onder de indruk. Van Gaal meent dat zijn AZ ook tegen pakweg Barcelona of Arsenal een goede kans zou maken. Zonder aan zijn expertise te tornen, waag ik te betwijfelen of dat op basis van kwaliteit kan gebeuren. Naast een uitgekiende tactiek – hem wel toevertrouwd – zal je een portie geluk nodig hebben. Maar het kan wèl!

Volgens UEFA topman Michel Platini kan het niet. Nederlandse clubs hebben zes maal de belangrijkste Europese trofee gewonnen. Toch vindt Platini dat onze competitie beter kan samengaan met de Belgische. Zijn Frankrijk heeft in al die jaren één miezerig cupje binnengehaald. En daar kun je nog sportieve vraagtekens bij plaatsen gezien de reputatie van meneer Tapie. Zou het niet veel verstandiger zijn als de Franse competitie samengaat met de Belgische?